บุพเพข้ามกาล

"ในที่สุด...ข้าพเจ้าก็ได้พบชายผู้นั้น....
คนที่เรียกข้าพเจ้าด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลไพเราะ
...แม่จันทร์...."

จะด้วยบุพเพอาละวาดหรือพรหมลิขิตอะไรก็แล้วแต่...ความจริงตอนนี้ก็คือ...

เธอ...หญิงสาวจากยุคปัจจุบันที่ข้ามกาลเวลาย้อนมายังอดีต เพียงเพราะภาพถ่ายและบันทึกเล่มหนึ่ง

ส่วนเขา...คุณหลวงแห่งพระนครสมัยรัชกาลที่ 5 ที่ทั้งหล่อ สูง ขาว ดูดี ตรงตามนิยามของคำว่า หนุ่มสมาร์ท ตามสเปกทุกอย่าง

เพียงแต่เหตุใด เขาจึงเอาแต่ทำหน้าเข้มใส่ แต่ทว่าบางครั้งก็อ่อนโยนจนใจเต้นแรง


"จะด้วยโชคชะตาเล่นตลก หรือพระพรหมดลบันดาล

แต่ใครเล่าจะเชื่อว่า ณ ขณะนี้... ข้าพเจ้าได้หลงมาอยู่ในโลกเมื่อร้อยกว่าปีก่อนแห่งนี้แล้วจริง ๆ"