เล่ห์รักคุณอาสายเปย์

ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเข้มยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง ร่างบางของพิมพราวกำลังวุ่นวายกับการเช็กเอกสารบนโต๊ะทำงาน แต่จู่ๆ อ้อมแขนแข็งแกร่งก็เอื้อมมาโอบกอดเอวคอดไว้หลวมๆ จากทางด้านหลัง สัมผัสอุ่นร้อนทำเอาลมหายใจของเธอสะดุดกึก

"คุณ... คุณอาภูคะ นี่มันที่ทำงานนะคะ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า..." น้ำเสียงหวานเอ่ยท้วงตะกุกตะกัก หัวใจเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกอก

ภูรินทร์ไม่ยอมปล่อย เปลือกตาคมกริบหลุบมองเสี้ยวหน้าหวานที่ขึ้นสีแดงระเรื่อ ปลายจมูกโด่งคลอเคลียอยู่ใกล้ซอกคอหอมกรุ่นอย่างถือวิสาสะ

*"ใครจะกล้าเข้าห้องประธานถ้าผมไม่สั่ง... หื้ม" เสียงทุ้มต่ำพร่าพรายกระซิบชิดใบหู พลางกระชับวงแขนให้แน่นขึ้นอีกนิด "อีกอย่าง... ของขวัญที่ผมสั่งให้ไปส่งที่คอนโด ได้รับหรือยังล่ะเด็กดี"

"คะ... คุณอาซื้อให้พิมทำไมตั้งเยอะแยะ มันแพงมากเลยนะ"

ภูรินทร์หัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี ฝ่ามือหนาลูบกลุ่มผมนุ่มอย่างเอ็นดูระคนหมั่นเขี้ยว

"แพงแล้วยังไง ผมรวย... แล้วก็อยากเปย์เด็กแถวนี้คนเดียวเป็นพิเศษซะด้วยสิ ยอมรับความใจดีของผมซะดีๆ เถอะพิมพราว"