กับดักรัก สามีมาเฟีย

จากจุดเริ่มต้นในการรีบตามไปช่วยเพื่อนจับชู้ แต่ดันไม่เคยเห็นหน้าแฟนของเพื่อนมาก่อน ทำให้ฉัน ‘มีอา’ เข้าใจผิด จนได้มีโอกาสเข้าใกล้มัจจุราชหนุ่มอย่าง ‘ลูคัส ครอส’



หลังจากได้ลงไม้ลงมือและด่าเขาสาดเสียเทเสียเขาไปชุดใหญ่ เส้นบางๆ ที่กั้นระหว่างความจริงกับความซวยก็ปรากฎ



"ทะ...ท่านผู้นำ?"



สมองฉันสะดุดกึกทันที ลางสังหรณ์เริ่มร้องเตือนด้วยความตระหนักรู้บางอย่าง



แฟนของลูน่าเป็นแค่พนักงานส่งอาหารธรรมดาๆ ที่เพิ่งจะดีใจกับอีเมลเรียกสัมภาษณ์งานเมื่อสัปดาห์ก่อน เขาไม่มีทางที่จะถูกเรียกว่า ‘ท่านผู้นำ’ ได้อย่างแน่นอน



เมื่อตั้งสติได้ ก็รีบหันขวับไปโค้งศีรษะขอโทษขอโพยลูคัสด้วยความละอายใจขั้นสุด



"คือ...ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะคุณลูคัส ทุกอย่างมันเป็นเรื่องเข้าใจผิด...คุณเป็นผู้ใหญ่ใจกว้าง คงไม่คิดเล็กคิดน้อยกับเรื่องแค่นี้แน่ๆ จริงไหมคะ เอาเป็นว่าฉันขอตัวกลับก่อนแล้วกัน จะได้ไม่รบกวนเวลาคุยธุรกิจของคุณ ขอโทษอีกครั้งจริงๆ ค่ะ"



พูดจบ ฉันก็หมุนตัวเตรียมจะวิ่งแจ้นพุ่งไปที่ประตูห้องเพื่อหนีความอายออกไปให้พ้นๆ แต่ติดตรงที่...



"เดี๋ยว"



เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเรียบๆ พร้อมกับร่างสูงใหญ่ที่ก้าวเข้ามาขวางทางไว้ ดวงตาคมกริบมองมาที่ฉันแฝงความเจ้าคิดเจ้าแค้นอยู่ชัดเจน



"ถ้าพูดขอโทษแล้วไม่ต้องรับผิดชอบ จะมีกฎหมายเอาไว้ทำไม"



หัวใจฉันหล่นตุบลงไปอยู่ที่ตาตุ่มทันทีเมื่อได้ยินคำขู่



"คุณต้องการเท่าไหร่คะ" ฉันถามไม่เต็มเสียงนัก ถึงท่าทางเขาจะดูมีเงิน แต่ถ้าได้เงินเพิ่มอีก ใครจะไม่ชอบกันล่ะ



"ฉันไม่เดือดร้อนเรื่องเงิน"





"แล้วคุณจะเอายังไง"



"พรุ่งนี้ฉันต้องไปงานเลี้ยงสำคัญ แค่อยากให้เธอมาเป็นคู่ควงชั่วคราว"



"หา?" ฉันอุทานเสียงหลงด้วยความตกใจ



"งานเลี้ยงฉลองร่วมทุนเล็กๆ ใช้เวลาไม่น่าจะเกินหนึ่งชั่วโมง"



"แต่ฉัน..."



"หรือไม่ก็ไปนอนห้องขังตั้งแต่คืนนี้เลย ค่าเสียหายทางทรัพย์สินไม่มาก แต่ความเสียหายทางด้านร่างกายค่อนข้างสูง ฉันไม่ไกล่เกลี่ย ทนายความไม่เคยมีประวัติว่าความแพ้คดี"



"ตกลงค่ะ! ตกลง!" ฉันรีบร้องเสียงหลง หัวใจแทบวายตอนได้ยินเขาสั่งให้ผู้ช่วยโทรหาตำรวจ



ลูคัสมองฉันด้วยรอยยิ้มมุมปากราวกับเป็นผู้ชนะ



"ชื่ออะไร อายุเท่าไหร่"



"ฉันชื่อมีอา แองเจอโรล ปีนี้อายุ 26"



แนะนำตัวสั้นๆ ตามที่เขาถาม อย่างไรเสียเขาก็เป็นคนบอกเองว่างานเลี้ยงใช้เวลาไม่น่าจะเกินสองชั่วโมง คงไม่มีอะไรให้น่ากังวล



"ลูคัส ครอส อายุ 32" ชื่อและนามสกุลที่เพิ่งหลุดออกจากปากของเขาทำเอาสมองของฉันขาวโพลนราวกับถูกฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ



‘ลูคัส ครอส’ หรือใครๆ ต่างรู้จักเขาในตำแหน่งท่านผู้นำตระกูลครอส ตระกูลมหาเศรษฐีที่มีทั้งเงิน อำนาจ และมีอิทธิพลที่สุดแห่งเมืองวิลล์ เพียงแต่สิ่งที่ทำให้ฉันจดจำเขาได้ไม่ใช่เพราะเรื่องพวกนั้น แต่เป็นเพราะมันเป็นนามสกุลของคนที่ขับรถชนพี่สาวของฉันต่างหาก



--



แม้ว่าจุดเริ่มต้นมันจะมาจากความผิดพลาด แต่นี่อาจเป็นโอกาสเดียวที่ฉันจะได้เข้าใกล้ตัวคนร้ายที่ขับรถชนพี่สาวเมื่อสองเดือนก่อน...