เมื่อทรราชธงดำคลั่งรักสตรีร้ายกาจ

สุดท้ายแล้วคนที่ลืมข้าก่อน กลับเป็นเจ้า น่าขัน หลายสิบปีมานี่ เขากลับไม่เคยลืมนางเลยสักวันเดียว

สปอย

"หม่อมฉันหยางจิ่นซู องค์หญิงใหญ่แห่งแคว้นต้าหยาง เดินทางมาในฐานะราชทูต เพื่อเจริญสัมพันธไมตรีระหว่างสองแคว้น ขอถวายบังคมฝ่าบาทเพคะ"
อวิ๋นซีมองสตรีเบื้องหน้าด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา ก่อนที่เขาจะแค่นหัวเราะในลำคอแล้วผุดลุกขึ้นจากบัลลังก์ ฮ่องเต้หนุ่มเดินโซเซลงมาตามขั้นบันได สภาพของเขาในยามนี้ดูไม่สำรวมเอาเสียเลย เสื้อคลุมมังกรหลุดลุ่ย เผยให้เห็นแผงอกแกร่งครึ่งๆ กลางๆ ไร้ซึ่งความสง่างามของโอรสสวรรค์ที่ควรจะเป็น
เขาเดินมาหยุดยืนห่างจากหยางจิ่นซูเพียงสามก้าว กลิ่นสุราคละคลุ้งลอยมาแตะจมูกนาง อวิ๋นซีไล่สายตามององค์หญิงใหญ่ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ก่อนจะเหยียดยิ้มมุมปาก
"งดงาม งดงามยิ่งนัก" น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและยียวน "สตรีในแคว้นของข้าไม่มีผู้ใดงดงามหยาดเยิ้มได้ถึงเพียงนี้มาก่อน องค์หญิงหยาง ช่างน่าเสียดายที่ท่านต้องดั้นด้นมาไกลเพื่อเป็นทูต สนใจจะเปลี่ยนใจมาเป็นสนมรักในวังหลังของข้าหรือไม่เล่า? ข้าจะโปรดปรานเจ้าให้มากทีเดียว"

"นั่วนั่วเหตุใดเจ้าถึงได้ลืมข้าถึงเพียงนี้ หรือเพราะในใจเจ้าไม่เคยมีข้าอยู่นั้นเลยหรือ"