เมื่อผีนางรำทะลุมิติไปยุคจีนโบราณ

แม้จะตายไปเป็นผีในความทรงจำก็มีเพียงคำสัญญาสุดท้ายที่บอกให้นางรอ แต่นางไม่รู้เลยว่าสิ่งที่ต้องรอคืออะไร กระทั่งลืมตาขึ้นมาอีกครั้งภาพตรงหน้ากลับเปลี่ยนแปลงไป

**********************

"ชินอ๋อง หากการร่ายรำของแม่นางผู้นี้ถูกใจเจ้า ข้าก็ยินดียกนางให้เพื่อเป็นตัวแทนแห่งมิตรภาพระหว่างสองแคว้น เจ้าคิดเห็นว่าอย่างไร"

"ข้าว่าเรื่องนี้ควรถามความเห็นของนางก่อนมิใช่หรือ หรือว่าแคว้นหลงของพวกเจ้าเป็นพวกชอบหลบอยู่หลังสตรี"

"นั่นสิ ๆ เป็นข้าที่คิดน้อยไปเอง" ฮ่องเต้หัวเราะแห้ง ก่อนจะปรายตามองต่ำไปที่ร่างของมู่จิ่นฮวา "แล้วเจ้าคิดเห็นเช่นไร ยินยอมจะทำเพื่อแคว้นหลงหรือไม่"

คำกล่าวนั้นทำให้มู่จิ่นฮวาที่กำลังย่อกายนิ่งไป ในใจของนางอยากปฏิเสธการถูกยกให้เป็นสิ่งของแลกเปลี่ยนทางการเมือง

แต่เมื่อนางเงยหน้าขึ้นสบสายตากับเหล่าขุนนางที่กำลังสั่นกลัว นึกถึงเหล่าหญิงสาวในหอนางโลมที่กำลังร้องไห้ นึกถึงราษฎรที่ต้องหลั่งเลือดและภาพความสะเทือนใจของสงครามในอดีตชาติที่ตอกย้ำเข้ามา

นางรู้ดีว่าหากนางปฏิเสธข้อเสนอในครั้งนี้ สงครามและการนองเลือดจะยิ่งทวีความรุนแรงจนผู้บริสุทธิ์นับหมื่นนับแสนต้องสูญสิ้นชีวิตอย่างแน่นอน

ดวงตาคู่สวยกะพริบขึ้นลงไล่ความขลาดเขลา เพราะหากกายหยาบนี้สามารถหยุดยั้งสงครามและปกป้องชีวิตผู้คนในแผ่นดินไว้ได้ นางก็ยินดีจะแบกรับไว้แต่เพียงผู้เดียว

ร่างบางค้อมกายลงคารวะก่อนจะเอื้อนเอ่ยน้ำเสียงหวาน "หม่อมฉันยินดีเพคะ"



**ผู้ที่ใช้ IOS ซื้อผ่านหน้าเว็บไซต์หรือผ่านเมพคอยน์ แอนดรอยด์ จะได้ราคาถูกกว่าผ่านแอพค่ะ**