ทะลิมิติยุค80ไม่ขอเป็นภรรยาที่ถูกทอดทิ้ง

คำโปรย

ชาติที่แล้ว หลินเยว่ ถูกคนที่ไว้ใจที่สุดหักหลังจนต้องจบชีวิตลงกลางสายฝน ก่อนตายเธอสาบานว่า หากมีโอกาสเริ่มต้นใหม่ จะไม่มีวันฝากอนาคตไว้ในมือผู้ชายคนใดอีก

เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เธอกลับมาอยู่ในปี 1982 ภายในร่างของภรรยาผู้น่าสงสารซึ่งถูกสามีทอดทิ้ง ถูกแม่สามีใช้งานเยี่ยงคนรับใช้ และเพิ่งกินยาเพื่อจบชีวิต หลังเฝ้ารอความรักอย่างสิ้นหวังมานานครึ่งปี

ทว่าวันแรกที่ฟื้นขึ้นมา โจวเฉิงอวี่ สามีผู้เย็นชากลับมาพร้อมเอกสารหย่า และประกาศต่อหน้าทุกคนว่า การแต่งงานกับเธอคือความผิดพลาดที่เขาต้องการแก้ไข
หลินเยว่จึงรับเอกสารนั้นไว้โดยไม่ร้องขอความรัก ไม่อ้อนวอนให้เขาอยู่ และไม่ยอมเดินออกไปมือเปล่า

"ฉันยอมหย่า แต่เงินสินเดิม เสื้อผ้า เครื่องประดับ และทุกสิ่งที่พวกคุณเอาไป ต้องคืนให้ฉันทั้งหมด"

จากหญิงสาวผู้เคยยอมก้มหน้ารับทุกความเจ็บปวด หลินเยว่เริ่มทวงคืนทั้งทรัพย์สิน ชื่อเสียง และชีวิตของตนเอง เธอทำอาหารขาย ตัดเย็บเสื้อผ้า สร้างกิจการจากเงินเพียงไม่กี่เหรียญ และพิสูจน์ว่า ต่อให้ไม่มีสามีคอยปกป้อง ผู้หญิงคนหนึ่งก็สามารถยืนหยัดได้ด้วยสองมือแต่ยิ่งหลินเยว่เดินไกลออกจากชีวิต โจวเฉิงอวี่กลับยิ่งค้นพบความจริงอันโหดร้าย

ภรรยาที่เขาเคยดูหมิ่นไม่ได้วางแผนบังคับให้แต่งงาน จดหมายขอความช่วยเหลือของเธอไม่เคยถึงมือเขาข่าวลือทั้งหมดเกิดจากคนที่เขาเคยเลือกเชื่อและในวันที่เขาไม่ยอมกลับบ้าน เธอเคยสูญเสียลูกของพวกเขาไปเพียงลำพัง

เมื่อผู้หญิงที่เคยรักเขาสุดหัวใจไม่ต้องการความรักจากเขาอีกแล้ว โจวเฉิงอวี่จึงได้เรียนรู้ว่า คำขอโทษไม่อาจลบอดีต และการเสียใจในวันที่สายเกินไปไม่อาจบังคับให้ใครกลับมา

เขาทำได้เพียงเดินตามผู้หญิงที่เคยทอดทิ้ง ชดใช้ทุกความผิดโดยไม่เรียกร้องการให้อภัย และพิสูจน์ว่า ความรักที่แท้จริงไม่ใช่การครอบครอง แต่คือการเคารพ แม้สุดท้ายเธออาจเลือกเดินจากไปตลอดกาล

ท่ามกลางข่าวลือ มือที่สาม ขบวนการลักลอบสินค้าของรัฐ และกองไฟซึ่งหมายเผาทำลายทุกความจริง

หลินเยว่จะยอมมอบหัวใจให้ผู้ชายที่เคยทำลายมันอีกครั้งหรือไม่และโจวเฉิงอวี่จะทำอย่างไร เมื่อคนที่เขาเคยต้องการผลักออกจากชีวิต กลับกลายเป็นคนเดียวที่เขายอมสูญเสียทุกสิ่งเพื่อรั้งไว้....