จากวันนี้...ไม่มีเรา l No More Us

จากวันนี้...ไม่มีเรา l No More Us
รามิล x รัตติยา

xไม่นอกกาย ไม่นอกใจx

โปรย

ตลอดชีวิต รัตติยา อรุณรัตน์ ไม่เคยมีสิทธิ์ตัดสินใจอะไรด้วยตัวเอง
หน้าที่ของเธอแค่เพียบพร้อมและแต่งงานตามความต้องการของผู้ใหญ่
หลังแต่งงานเธอใช้ชีวิตอยู่ในอาณัติของ รามิล คาเตอร์ ผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นสามี ทำทุกอย่างตามที่เขาบอกว่ามันดีที่สุด แม้กระทั่ง...การหย่า
"เงินก้อนนี้ ถือเป็นค่าตอบแทนที่เธอเป็นภรรยาที่ดีมาตลอดสี่ปี…"
"ทำไมถึงเงียบ...ไม่อยากหย่าเหรอ?"
"สำหรับเรา…หย่ากันมันดีที่สุดแล้ว"
"คุณมิลกำลังทิ้งหยก…"
"ถ้าเธอไม่ยอมหย่า ฉันก็มีวิธีของฉัน…อย่าบังคับให้ฉันต้องเป็นคนใจร้าย"
คำพูดทุกคำของเขาเย็นชาบาดลึก ราวกับสี่ปีที่ใช้ชีวิตร่วมกันไม่เคยมีความหมาย
เธอรักผู้ชายคนนี้จนหมดหัวใจ ไม่ใช่แค่รัก...แต่ถึงขั้นบูชา
เขาเป็นทั้งที่พักพิง เป็นร่มเงา เป็นต้นไม้ใหญ่ที่เธอเชื่อว่าเขาจะปกป้องเธอได้ตลอดไป
แต่สุดท้าย...เมื่อเธอหมดประโยชน์ เขากลับตัดเธอทิ้งเหมือนที่ผ่านมามันไม่มีค่าอะไรเลย
"หยกจะหย่า...แล้วเราไม่ต้องมาเกี่ยวข้องกันอีก"
"อยากให้มันจบแบบไหน ก็แล้วแต่เด็กอย่างเธอ!"
ดวงตาคมมองเธอตวัดปลายปากกาเซ็นชื่อลงบนใบหย่าโดยไม่มีน้ำตาและคำอ้อนวอน
จองหอง!
จนรัตติยาหันหลังเดินจากไป รามิลไม่รู้เลยว่าเธอกำลังอุ้มท้องลูกของเขาอยู่!

#กระทั่งหกปีผ่านไป…

รามิลเคยเชื่อว่าตัวเองเป็นดั่งผืนฟ้าที่สูงพอจะมองเห็นและควบคุมทุกอย่าง จนกระทั่งเด็กชายตัวเล็กที่สูงเพียงระดับหัวเข็มขัดของเขา ก้าวออกมายืนข้างหน้า
มือเล็กข้างหนึ่งกอบกุมมือของผู้เป็นแม่ไว้แน่น ก่อนยืนขวางระหว่างเขากับอดีตภรรยา ดวงตาเรียวรีสีเข้มเฉกเช่นเดียวกับเขาจ้องมองกันอย่างโกรธแค้น
"ผมไม่เคยมีพ่อ อย่ามายุ่งกับแม่ผม!"
เพียงประโยคเดียวจากปากเล็ก ๆ นั่น โลกทั้งใบของรามิลก็เหมือนพังครืนลงมาต่อหน้า
ผู้ชายที่ไม่เคยก้มหัวให้ใคร เขากำลังรู้สึกราวกับแผ่นฟ้ากำลังถล่มทับร่างของตัวเอง
_____________________

-แกนหลักของเรื่องคือ Romance Drama ผสม Slice of Life เล็กน้อย-
-นิยายที่เน้นความสัมพันธ์ของตัวละครเป็นหลัก-
-นี่ไม่ใช่นิยายที่รักษาความสัมพันธ์ให้คงอยู่ แต่เป็นการเยียวยาและพัฒนาความสัมพันธ์ที่พังลงไปแล้ว-
-เพราะฉะนั้นนี่คือนิยายทรงโบ้ที่จริงใจงับ 5555555555555-
_____________________

#โปรดอ่านตัวอย่างก่อนตัดสินใจซื้อ
#หนังสือเล่มนี้พิสูจน์อักษรแล้ว (หากเจอคำผิดสามารถแจ้งได้ไม่ต้องเกรงใจค่ะ)