วิวาห์ห่มรัก

"ไปขึ้นรถ!" และคนที่เดินลงมาจากรถ และไม่ลืมกระชากเธอเข้าหาตัวอย่างแรงนั้น ก็ไม่ใช่ใครอื่นที่ไหนไกลเลย
"ทำบ้าอะไรของแกเนี่ย ปล่อย!" นอกจากเขาจะไม่ยอมปล่อยกันแล้วนั้น ยังกำข้อมือของเธอเอาไว้แน่นมากอีกด้วย
"ฉันบอกให้แกไปขึ้นรถ!" พิธานไม่พูดเปล่าให้เสียเวลา เขาเลือกที่จะกระชากแม่ตัวดี ให้เดินตามขึ้นรถมาด้วยกัน
"ยังไม่ถึงสามวันที่คุยกันไว้ ฉันยังพอมีเวลา…"
"ไอ้เสี่ยบ้ามันนั่นโหดแค่ไหนไม่รู้เหรอ หรือลืมไปแล้วว่าเด็กแต่ในละคน ที่เข้าไปพัวพันกับมันมีสภาพเป็นแบบไหน!"
"แล้วแกมายุ่งอะไรด้วย ในเมื่อนี่มันชีวิตฉัน ฉันจะเลือกแบบไหนยังไง มันก็เรื่องของฉัน!" เป็นมันเองรึเปล่าที่บีบให้เธอหมดสิ้นหนทาง แล้วตอนนี้จะมาโวยวายให้มันได้อะไรกัน!
"แค่แกคลานมาขอร้องอ้อนวอนฉันคำเดียว!" หรือไม่ก็ขอโทษมาเรื่องทุกอย่างมันก็จบแล้ว แต่เธอกลับเลือกทางอื่น
"ฉันไม่มีวันทำแบบนั้น ยิ่งเป็นแกยิ่งไม่มีวัน!" เป็นเขาไม่ใช่รึไงกัน ที่บีบจนทำให้เธอต้องหาทางรอดให้ตัวเองแบบนี้
"ทำไม!" เพราะเธอรักเขาไง และไม่อยากต้องกลายเป็นคนไร้ศักดิ์ศรีต่อหน้าเขาด้วย อีกอย่างไม่ว่าจะเรื่องทางไหนให้กับตัวเอง สุดท้ายแล้วหมอนี่ก็ไม่น่าจะมารักเธอได้อยู่ดี
เพราะฉะนั้นทางเลือกนี้ ก็น่าจะดีสำหรับทุกคนอยู่แล้ว
แล้วเขาจะต้องมาวุ่นวายให้มันได้อะไรขึ้นมาอีก!