เมื่อเมียเสี่ยความจำเสื่อม

ไรต์ตั้งใจจัดโปรฯ แต่ว่าไม่ทันใจขาย เลยตั้งเป็นราคาลดให้เลยนะคะ
ราคานี้จะอยู่ประมาณ 7 วันค่ะ แล้วเดี๋ยวไรต์ปรับเป็นราคาปกติอีกที

เมื่อเมียเสี่ยความจำเสื่อม
แนวนิยาย : สุขนิยม น่ารัก ตลก คอมเมดี้ อ่านแล้วเหมือนมดกัดจี๊ดๆ พอได้คัน (ไม่ม่าสักนิด จริ๊งๆ เชื่อคนเขียนสิ อ่อ มีเสียงกระซิบมาเบาๆ ว่าแต่ไรต์คนนี้ซาดิสม์นะ ใครจะเชื่อโน๊ะ)

อยากขายพระเอก อยากบอกว่ารูปหล่อพ่อรวย นิสัยดี มีมารยาท พึ่งพาได้ สุขุมลุ่มลึก เป็นที่รักของหมู่มวลมหาประชาชี แต่ก็ทำไม่ได้ !!! เพราะพระเอกเรื่องนี้มันกวนตีน ปากวอนหาเรื่องพาตัวเองซวยได้ตลอด ชนิดที่ไม่เคยมีใครได้อ่านแล้วไม่อยากยกพวกไปรุมกระทืบเสี่ยแกให้เป็นบุญ Teen ในชีวิตสักครั้ง

แต่นางเอกขายได้ ยัยหนูของเราน่ารักมาก รับรองว่าน่ารักน่ามันเขี้ยวจนคนอ่านใจเจ็บแน่นอน

*****************************

"เสี่ยกินอีกหน่อยสิคะ วันนี้ 'ลี' ทำน้ำพริกกะปิปลาทูทอด ผักลวก ต้มบะช่อตำลึงของโปรดเสี่ยสุดฝีมือเลยนะคะ" 'ละไมมาด' ตักข้าวปลาอาหารเอาใจผัวอย่างสุดความสามารถ แม่เธอสั่งไว้นักหนาก่อนออกเรือนว่าผู้หญิงเราเสน่ห์ปลายจวักห้ามขาดตกบกพร่อง ถ้ามีมันผัวจะรักหลงไปจนตาย

"ก็บอกว่าอิ่มแล้ว หูหนวกรึไงฮึ !" น่าหงุดหงิดไปหมด เมียคนงามมีเสน่ห์เป็นที่หมายปองของคนทั้งตำบลในวันวาน วันนี้ทำตัวแสนน่าเบื่อน่ารำคาญ พูดครั้งเดียวฟังไม่เข้าใจต้องให้ย้ำแล้วย้ำเล่า สนิมสร้อยเชื่องช้าจะทำอะไรก็สงวนท่าทีไปซะหมด ชอบทำหน้าเศร้าไว้ก่อน เขาดุเขาว่านิดหน่อยก็บีบน้ำตา

"แต่เสี่ยกินไปไม่กี่คำเองนะคะ"

การมีผัวแก่กว่าก็ใช่ว่าจะมีแต่ข้อดี เขาขยันทำมาหากิน สร้างเนื้อสร้างตัวจนมีฐานะ ไม่เจ้าชู้ไม่นิยมมีเล็กมีน้อย ไม่ใช่ไม่ชอบแต่เสี่ยบอกว่าเกลียดเรื่องวุ่นวายปวดหัว แล้วเขาก็ยังทำงานเยอะจนแบ่งเวลาให้ผู้หญิงทุกคนไม่ไหว มีเมียคนเดียวกับหาเวลานอนให้พอก็เหนื่อยเต็มกลืนแล้ว

"ก็มันเบื่อ ! เบื่อ ! เข้าใจไหมว่าเบื่อ ! ต่อให้เคยชอบแค่ไหนกินบ่อยๆ มันก็เอียนจนจะอ้วกอยู่แล้ว"

ละไมมาดเบือนหน้าหลบแล้วแอบปาดน้ำตาเงียบๆ ลุกขึ้นเก็บจานชามกับข้าวที่เหลือ เขาบอกอิ่มเธอก็กินไม่ลงแล้ว ถ้อยคำบาดหูบาดใจที่ 'เสี่ยโป้ง' ผัวรักพูดมาไม่ได้หมายถึงกับข้าวหรอกที่เขากินบ่อยจนเอียน แต่เป็นเมียอย่างเธอต่างหากที่เขาเบื่อจนจะอ้วก


*****************************

"กูจะเลิกกับมึง กูจะหย่ากับมึงแน่ๆ กูเบื่อเมียโว้ย"
"อยากมีเมียใหม่ว่ะ เบื่ออีแก่ที่บ้านฉิบหาย"
"ปล่อยกูไปเถอะนะลี มึงอยากได้เงินกี่แสน ทองกี่บาทบอกมาเลย กูจะให้ กูอยากเป็นโสด"
"กูเบื่อน้ำพริกของมึง น้ำพริกกะปิ น้ำพริกเผาแมงดา น้ำพริกขี้กา แจ่วบองปลาร้า น้ำพริกปลาสลิด น้ำพริกปลาดุกฟู น้ำพริกเหี้ยอะไรกูก็ไม่อยากกินแล้ว ไม่เอาน้ำพริก ไม่กินๆ"
"ทำไมชีวิตมันแย่แบบนี้วะ"

นี่แค่ส่วนหนึ่งที่ปฐวีพึมพำงึมงำออกมาตอนละเมอหรือกึ่งหลับกึ่งตื่น ความเมาความง่วงและความเหนื่อยจากการร่วมรักทำให้เขาพรั่งพรูสิ่งที่อยู่ในใจออกมา แล้วมันก็ทำให้เธอได้รู้ว่าเขาเบื่อหน่ายเธอ เบื่อหน่ายชีวิตคู่ของเราแค่ไหน

"ฮึ ประชดเก่ง ! มึงคิดว่าตัวเองยังสาวอยู่ละสิอีลี ถึงได้กระเง้ากระงอดผัวแล้วจะน่ารักน่าเอา" ปากก็เสียไปอย่างนั้นเอง ยอมรับเลยว่าละไมมาดยังน่าเอาเหมือนตอนได้กันใหม่ๆ แต่จะมาตัดสินไม่ได้ว่าเขารักหลงเมียเหมือนแต่ก่อน เขารู้จักตัวเองดี เบื่อก็คือเบื่อ ! ที่บอกว่าชอบเอาเมีย เมียน่าเอาน่ะเพราะเขามันเป็นพวกติดกลิ่น ชอบของสะอาดหมดจด ของข้างถนนครั้งคราวเขาไม่นิยม

*****************************

"ชะ ชอบ...ชอบน้องคนนั้นมากเลยเหรอคะ"

ปฐวีขมวดคิ้วเม้มปาก ไม่คิดว่าเรื่องที่อีเมียมันอยากรู้ตอนนี้จะเป็นเรื่องของมะปราง เมื่อคำถามที่ได้ไม่ถูกใจ เสี่ยหนุ่มจึงรวนออกไป "เออดิ สาวเอ๊าะๆ นมโตๆ ตูดเด้งๆ แบบนั้นใครจะไม่ชอบบ้างวะ"

"ชอบมากกว่าลีหรือเปล่าคะ" ถือว่าเป็นด้ายแดงเปราะสุดท้าย สายใยที่เชื่อมเธอกับปฐวีไว้ ถ้าปมนี้ขาดเธอก็จะถือว่าเราสองคนหมดวาสนาต่อกันแล้วจริงๆ

ผัวเมียกันไม่ต่างจากลิ้นกับฟัน ยังไงก็ต้องเคยมีกระทบกระทั่งกันบ้าง แต่ทุกครั้งที่มีเรื่องทะเลาะ มีปากเสียงกัน เธอไม่เคยเก็บเอามาเป็นอารมณ์ข้ามคืน เพราะยังซึ้งและเชื่อในสิ่งที่เขาเคยพูดไว้เมื่อนานมาแล้ว

"เอาตอนไหนล่ะ ถ้าเมื่อ 8 ปีก่อนกูน่าจะชอบมึงมากกว่า ตอนนั้นกำลังแตกเนื้อหนุ่มเลือดสูบฉีดพลุ่งพล่าน มึงก็สวยถูกใจกูจริงๆ แต่ตอนนี้ก็ไม่แน่ เพราะน้องมะปรางไม่ได้เจ้ากี้เจ้าการ จู้จี้จุกจิกขี้บ่นอย่างมึง ไม่ได้ดื้อด้านเข้าใจยาก ทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ ก่อเรื่องเพราะคิดว่าเป็นเจ้าชีวิตกู ส่วนเรื่องความสาวความสวย น้องเขาก็ไม่ได้มีตรงไหนด้อยกว่ามึงเลยด้วย" เขาต้องดับความมั่นของเมียซะบ้าง เมื่อก่อนทำตัวเหมือนลูกแมว อยู่ไปอยู่มาอีลีมันกลับกลายร่างเป็นแม่เสือไปได้ยังไงก็ไม่รู้

"เจ็บนะคะ แต่ก็เข้าใจได้"

"มึงเข้าใจอะไร" ทำไมอีเมียมันไม่โกรธ มันต้องฟาดงวงฟาดงาแบบเมื่อกลางวันสิวะ เขาจะได้อุ้มพาดบ่าไปปรับทัศนคติบนเตียง พอเช้ามาทุกอย่างก็จะเข้าสู่สภาวะปกติเหมือนเดิม

"เข้าใจว่าเสี่ยแค่ 'เคย' ชอบลี และความชอบนั้นก็หมดอายุไปแล้ว ตอนนี้เสี่ยไปชอบคนใหม่ และคงยังไม่เลิกชอบง่ายๆ ด้วยก็เลยอยากเลิกกับลีจะได้เปิดตัวกับน้องเขาไวๆ ไม่ต้องหลบต้องซ่อนอีก"

ห่าแม่งเอ๊ย! อีลีมันกำลังจะพูดอะไรต่อ ทำไมเหมือนดูหนังสยองอยู่เลยวะ 'ใจกูนี่กระหน่ำเต้นไม่เป็นส่ำ' "ก็ไม่ได้รีบขนาดนั้น" เสี่ยหนุ่มเสียงอ่อนอ่อยลงหลายระดับอย่างไม่รู้ตัว

*****************************

"เสี่ยครับ จันทร์นี้ตอน 10 โมงเสี่ยไม่ได้มีตารางแทรกอะไรใช่มั้ยครับ"

ปฐวีเงยหน้าจากโต๊ะทำงานมองลูกน้องคนสนิทอีกคนอย่างนายเต้ พร้อมกระดาษเอสี่หลายชุดในอ้อมแขน ที่สองสามวันมานี้มันขยันหอบมาให้เขาเซ็นเหลือเกิน "ก็ออกไปตรวจร้านตามปกติ มึงมีอะไร"
"ขอเวลาสักครึ่งชั่วโมงนะครับ คุณลีบอกให้นัดเสี่ยไปอำเภอ ทำเรื่องหย่า"
'เร็วขนาดนี้เลย?' "ฮึ ทำไม คุณนายมึงเขากลัวเนื้อทองจะหลุด ดอกพิกุลจะร่วงจากปากหรือไง ถึงมาบอกกูเองไม่ได้"

"โถ่ นี่ก็ดีเท่าไรแล้วที่คุณนายบอกผมให้มานัดเสี่ยเอง เธอว่ายังไงก็ควรจากกันด้วยดี ให้ทนายแจ้งจะเสียมารยาทผมเองยังแทบไม่ได้เจอหน้าคุณลีตัวเป็นๆ เลย แล้วนี่เสี่ยไม่มีปัญหาเรื่องทรัพย์สิน ข้อตกลงอะไรใช่มั้ยครับ อันนี้เป็นเอกสารชุดสุดท้ายแล้ว เสี่ยเซ็นปุ๊บทุกอย่างเรียบร้อย" เลขาหนุ่มวางเอกสารลงบนโต๊ะหน้าเจ้านาย ให้รู้ว่าเรื่องนี้เร่งด่วนที่สุด

จากกันด้วยดีกับผีสิ ! 'ว่าแล้วก็ไอเดียบรรเจิด'

"ถ้ากูไม่เซ็น เทกระดานทุกอย่าง ไม่ยกอะไรให้คุณนายมึงเอาติดตัวไปเลยล่ะ ท่าทางจะต้องใช้เวลาทำเอกสารใหม่อีกเป็นเดือนใช่หรือเปล่า" ปล่อยให้อีลีมันยุ่งยากวุ่นวายอีกสักพักก็สะใจไม่น้อย 'นี่กูชักสงสัย เป็นอีลีหรือกูเองกันแน่วะที่ถ่วงเวลาเก่ง'

"อ๋อ ไม่หรอกครับ คุณลีเธอสั่งไว้แล้วว่าอันไหนถ้าเสี่ยจะเอาคืน หรือเอาคืนทั้งหมดก็แล้วแต่เสี่ยเลย เธอไม่เรียกร้องหรือมีปัญหาอะไร แล้วทนายฝั่งโน้นก็ทำเอกสารเตรียมไว้อีกชุดแล้วครับ เสี่ยเซ็นกริ๊กเดียวเสร็จเรียบร้อยเหมือนกัน"

"ห่าแม่งเอ๊ย !"

*****************************

โหลดตัวอย่างไปอ่านกันเยอะๆ นะคะ รับรองว่าจะหยุดไม่ได้ ถ้าไม่สนุกอนุญาตให้ทุบอีเสี่ยโป้งได้คนละ 2 ที

ซื้อใน web จะถูกกว่า ios หลายบาทอยู่ค่ะ
(ไรต์ไม่อยากให้ต่างกันขนาดนี้นะคะ เกรงใจคนซื้อ แต่มันเป็นเรื่องความผันผวนของค่าเงิน)

ขอความกรุณาพี่ๆ คนอ่านใจดีช่วยปาดวงดาวมาให้ไรต์สักคนละจึ๊กนะคะ
ครบ 100 เรตติ้งเมื่อไร ปาตอนพิเศษกลับรัวๆ (ขอเว่อร์ๆ ไว้ก่อน ใครจะรู้เผื่อฟลุ๊คขึ้นมา !)

ไรต์มีเพิ่งได้ตรวจคำผิดไปแค่รอบเดียวแบบเร็วๆ นะคะ ถ้ามีคำผิด คำตกหล่นหลงเหลือไปบ้างต้องขออภัยคนอ่านด้วยค่ะ เดี๋ยวไรต์จะส่งฉบับปรู๊ฟใหม่เข้าไปเร็วๆ นี้นะคะ (ตอนนี้ตาแหกมาก อ่านยังไงก็มองไม่เห็นคำผิดเลย มีแก้คำถูกเป็นผิดไปหลายคำแล้วด้วย ขอพักสายตาสักแป๊บนะคะ คราวนี้จะกวาดคำผิดได้เนี๊ยบขึ้น)