แม้ใจคร่ำครวญ

หลังพ่อตาย เอื้อง เด็กชายหน้ามอมวัย ๒๐ ปีก็ย้ายตามแม่ พี่สาว และคณะรำจากปากน้ำโพกลับมายังฆะมัง ซึ่งก็ประจวบเหมาะที่ระยะนั้นมีปลัดอำเภอคนใหม่ย้ายมาประจำการที่ชุมแสง คณะรำของพวกเขาจึงถูกว่าจ้างให้ไปทำการแสดง

แต่แล้วค่ำคืนนั้นกลับเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นกับนางพิกุล เมื่อปลัดดำรงเกิดต้องตาต้องใจหล่อนเสียจนหมายขืนใจทำเมีย เอื้องที่เข้าไปช่วยแม่ไว้เกือบจะเป็นอันตราย เคราะห์ดีที่ กำนันอิทธิ มาช่วยเอาไว้ได้ทันเวลา

ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนั้น ล้วนแล้วแต่ไม่มีใครกล้าขัดใจปลัดดำรง ทว่ากำนันอิทธิซึ่งมีตำแหน่งต่ำกว่ากลับยิงคนผู้นี้อย่างไม่ลังเล ไม่หวั่นเกรงผลกระทบต่อหน้าที่การงานเลยแม้แต่น้อย

นั่นจึงเป็นเหตุที่ทำให้เอื้องประทับใจในตัวเขามากมายเหลือเกิน ชายหนุ่มแมมแมมเคลื่อนไหวไปตามความรู้สึกของตนเองอย่างไม่ประสา ไม่ว่าจะเป็นการเข้าใกล้อีกฝ่าย หรือพยายามทำทุกทางให้ตนเองอยู่ในสายตา แต่แล้วกลับพบว่าตนเองอาจไปไม่ถึงจุดนั้น เพราะใจของอิทธิมีเจ้าของเก่าครองครองเอาไว้ตลอดเวลา

"เอื้องชอบพี่ ชอบตั้งแต่แรก"

"แต่ฉันไม่ได้รู้สึกแบบนั้นกับเธอ"

"พี่ยังรักเมียเก่าของพี่มาก เอื้องรู้ มันมากซะจนเอื้องไม่ต้องถามหาคำตอบด้วยซ้ำ"

"..."

"แล้วที่เรามีอะไรกัน มันหมายความว่ายังไงหรือจ๊ะ"

"..."

"พี่คงไม่ได้เห็นเอื้องเป็นของเล่นหรอกใช่ไหม"