รักนิรันดร์

เมื่อชายในความฝันปรากฏขึ้นตรงหน้า สโรชากลับพบว่ามีวิญญาณกำลังติดตามเขาราวกับเงาตามตัว หรือวิญญาณดวงนั้นจะเป็นเจ้าสาวของเขาที่ตายจากไปเมื่อสี่ปีก่อน

ช่อจันทร์ เจ้าสาวที่ต้องตายอย่างอนาถ ทุกคนต่างด่าทอ สาปแช่ง ว่าเธอเป็นหญิงชั่วช้า ที่ปีนขึ้นเตียงพ่อสามี

สโรชา คนที่ฟื้นจากความตายแล้วสามารถมองเห็นวิญญาณได้ เธอเปลี่ยนอาชีพจากงานบริหารมาเปิดร้านดอกไม้ และรับจัดดอกไม้ในงานศพ

อคิราห์ ชายผู้โชคร้ายที่ถูกเจ้าสาวหักหลังในวันแต่งงาน เขาเก็บตัวเงียบมานานหลายปี จนกระทั่งได้พบกับสโรชา ผู้หญิงที่บอกว่ามีวิญญาณตามติดเขาเป็นเงา


...............................
"มึงยังคิดมากเรื่องที่ยัยคุณซีนั่นบอกว่ามีผีตามอยู่เหรอ"
"...."
"ไร้สาระสิ้นดี กูว่าเขาอยากเข้าหามึงมากกว่า ผีไม่มีจริงหรอก" แม้เกวรินกับชิดชนกจะบอกว่า สโรชาไม่ได้สนใจอคิราห์ เขาก็ยังไม่ปักใจเชื่อ
มารยาหญิงมีร้อยเล่มเกวียน สโรชาแค่โชคดีที่สามารถเข้าถึงจุดอ่อนของอคิราห์ได้
"แต่กูอยากให้มันเป็นเรื่องจริง" ตอบกลับน้ำเสียงแผ่วเบาแทบไม่ได้ยินจนอีกคนต้องถามอีกรอบ
"อะไรนะ"
"ไม่มีอะไรหรอก อีกสักพักกูจะกลับ" คิดว่าถ้าออกมาดื่มบ้างคงน่าเบื่อกว่าการอยู่คนเดียว ทว่ากลับไม่ใช่ เขากลับรู้สึกเบื่อยิ่งกว่าเดิมเสียอีก
"กลับไปทำไมวะ กลับไปก็นอนไม่หลับ" ปัญหาการนอนไม่หลับของอคิราห์สะสมมานานหลายปี เป็นเรื่องที่แก้ยังไงก็ไม่หาย จะหลับได้ต้องเหนื่อยมาก หรือพึ่งยานอนหลับเท่านั้น
ซึ่งตอนนี้ร่างกายของเพื่อนเขากำลังจะพัง จึงต้องเร่งรีบหาทางแก้ไข

....................................
"ขยับนอนลงดี ๆ ได้ไหมคะ" กระซิบบอกคนที่ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ
เธอจะยอมให้เขาใช้เป็นหมอนข้างหนึ่งคืน
คนตัวโตยอมขยับเอนกายลงนอนบนพรมที่หนาพอสมควร จึงไม่รู้สึกปวดตัวนัก
"ช่อ อย่าไปจากพี่เลยนะ" เสียงละเมอดังขึ้นอีกครั้ง
คิ้วเรียวสวยของสโรชาขมวดเข้าหากัน พี่ อย่างนั้นหรือ ในความฝันเธอไม่เคยได้ยินอคิราห์แทนตัวเองว่า พี่ กับช่อจันทร์เลยสักครั้ง
เวลาที่ไม่ได้อยู่บนเตียงเขามีแต่ความเย็นชามอบให้
"ที่จริงคุณคินทร์เองก็รักช่อจันทร์ใช่ไหมคะ" เอ่ยถามเสียงแผ่วเบาอย่างไม่คิดว่าจะได้คำตอบ มือเรียวลูบไล้ผมเขาเล่นอย่างเผลอไผล
ก่อนที่เปลือกตาจะค่อย ๆ ปิดลงและหลับไปในที่สุด
ในช่วงใกล้ฟ้าสาง ภายในห้องที่มีเพียงลมหายใจของชายหญิงที่นอนกอดกันอยู่บนพื้นพรม
สโรชากำลังตกอยู่ในห้วงของความฝัน และเป็นฝันที่ทำให้เธอไม่เป็นตัวของตัวเองเอาเสียเลย แม้ผู้หญิงคนนั้นจะไม่ใช่เธอก็ตาม
ภาพที่เธอเห็นคือสองร่างกำลังเล้าโลมกันอยู่บนเตียง ริมฝีปากของทั้งคู่แนบชิดติดกัน สองลิ้นสอดเข้าไปในโพรงปากของกันและกันแลกจูบอย่างดูดดื่มเร่าร้อนโดยไม่มีใครยอมใคร
"อือ..คุณคินทร์" เสียงเรียกชื่อเขาเหมือนดังอยู่ใกล้หู
กระทั่งรู้สึกเจ็บจี๊ดเมื่อถูกขบกัดไม่เบานัก
"อ๊ะ..." สโรชาลืมตาโพลงขึ้นมา มองดูคนที่ซุกไซ้อยู่ที่หน้าอกของตัวเองด้วยความตกใจ
ภาพของอคิราห์ที่กำลังทำแบบนี้กับช่อจันทร์อยู่บนเตียง ทับซ้อนกับสิ่งที่เขาทำกับเธออยู่ตอนนี้
"ช่อ..." เสียงเรียกชื่อทำให้เธอมั่นใจว่าเขากำลังเข้าใจผิด
เธอไม่ใช่ช่อจันทร์
"คุณคินทร์ ปล่อยก่อนค่ะ"
"อือ..." ปากของเขายังคงเล่นกับหน้าอกเธอต่อ
สโรชาตกใจเป็นอย่างมากเพราะเสื้อนอนของเธอถูกปลดกระดุมออกจนหมดสิ้นเหลือเพียงหน้าอกเปลือยเปล่า
"คุณคินทร์ปล่อยซี ซีไม่ใช่คุณช่อนะ" สโรชาใช้แรงที่มีเพียงน้อยนิดจิกเข้าที่ไหล่กว้าง ผลักเขาออกห่างจากตัว
และเหมือนคนตัวโตจะได้สติกลับมา เขานิ่งไปสักพัก ดวงตาคมเบิกกว้าง ก่อนจะดีดตัวลุกขึ้นนั่ง
สโรชาดึงผ้าห่มขึ้นมาคุมร่างกายขยับถอยห่างจากเขาด้วยความร้อนรนระคนตื่นตระหนก
พอรู้ว่าทำอะไรลงไปอคิราห์ก็ได้แต่ทึ้งหัวตัวเองแรง ๆ มือใหญ่ลูบใบหน้าให้ได้สติกลับมา
"ซี...ผมขอโทษ" เอ่ยขอโทษหญิงสาวเสียงแผ่วเบา เมื่อคืนเขาหลับลึกอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
และฝัน ฝันเห็นใครบางคนที่อยู่ด้วยกันมานานหลายปี
นึกว่าได้นอนกอดเธอเหมือนเมื่อก่อน
"ขอโทษ ผมไม่ได้ทำให้ซีกลัวใช่ไหม" อยากขยับเข้าไปใกล้โอบปลอบก็เกรงว่าเธอจะกลัวยิ่งกว่าเดิม
"คุณคินทร์รู้ไหมคะว่าตัวเองละเมอถึงผู้หญิงที่ชื่อ ช่อ บ่อยมาก" สโรชาไม่ได้บอกว่าผู้หญิงที่เป็นเจ้าสาวของเขา แต่เรียกด้วยความห่างเหิน เพราะอยากรู้ว่าเขาจะแสดงท่าทีอย่างไร
คนโดนถามเรื่องนี้ได้แต่ก้มหน้า ไม่เหลือมาดของผู้ชายเย่อหยิ่ง
"ซีไม่ใช่ตัวแทนของใคร" ตอนนี้เธอเดาไม่ออกเลยว่าอคิราห์นั้นรักช่อจันทร์หรือไม่
เพราะในความฝันนั้น ยังไม่เห็นถึงความรักที่เขามีต่อช่อจันทร์เลยสักนิดเดียว เห็นเพียงความใคร่
"ผม..." สะอึกจนพูดไม่ออก


...................................
ซื้อผ่านหน้าเว็บจะได้ราคาตาม Promotion ที่กำหนด