นางบำเรอไร้ค่าขอตัดใจ 80s

ตลอดสองปี ‘จื่อชิงซือ’ เป็นได้แค่ที่ระบายความใคร่ที่ ‘ฮ่าวเจี้ยน’ ใช้เงินซื้อมา
เขาขีดเส้นความสัมพันธ์ไว้อย่างชัดเจน เธอได้กินอิ่มนอนอุ่น ส่วนเขาได้คนปรนนิบัติบนเตียง
ไม่อาจคาดหวังหัวใจรักลึกซึ้งไปมากมายกว่านั้น

กระทั่งวันที่เธอตระหนักได้ว่าเขาไร้หัวใจเพียงใด
จื่อชิงซือตัดสินใจหอบกระเป๋าใบเก่าเดินออกจากชีวิตเขาไปอย่างเด็ดเดี่ยว

ฮ่าวเจี้ยนไม่เชื่อว่าผู้หญิงที่ยอมขายเรือนร่างแลกเงินมาสองปี จะออกไปใช้ชีวิตด้วยตัวเองได้จริง
เขาเชื่อว่าท้ายที่สุดเธอจะกลับมาอ้อนวอน เว้นเพียงแต่สิ่งนั้นกลับไม่เคยเกิดขึ้น
และคนที่ต้องทนทุกข์ทรมานกับความหึงหวงจนแทบคลั่ง
กลับกลายเป็นเขาเสียเอง


-----------------------


"ที่ยอมทนลำบากอยู่ที่หน้าภัตตาคารนั่น ไม่ยอมกลับมาหาผม ก็เพราะคุณหลงรักไอ้โจวอี้หานนั่นไปแล้วใช่ไหม รักในความสุภาพอ่อนโยนจอมปลอมของมันมาก จนยอมพลีกายขึ้นเตียงให้มันไปแล้วเหมือนที่คนทั้งตลาดเขาลือกันใช่ไหม ตอบผมมา!"

จื่อชิงซือหยุดดิ้นรน เธอเชิดใบหน้าที่เปียกชื้นด้วยหยดน้ำฝนขึ้นสูง จ้องประสานสายตากับเขาอย่างท้าทาย

"ถ้าฉันตอบว่าใช่แล้วคุณฮ่าวจะทำไมคะ ฉันจะรักใคร หรือฉันจะยอมพลีกายแลกซุ้มขนมกับใคร มันก็เป็นสิทธิ์ในร่างกายของฉัน ในเมื่อคุณฮ่าวเป็นคนพูดเองว่าข้อตกลงของเราจบลงแล้ว"


-----------------------

#พระเอกสำนึกผิด #พระเอกโบ้มาก #ไม่มีนอกกายนอกใจ
(เล่มเดียวจบ)