เกิดใหม่ทั้งที ฉันขอใช้สองขานี้ให้คุ้ม

เซียวเหยียนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ สังเกตเห็นสีหน้าของเธอ เขาหันไปมองหน้าจอข่าวขนาดใหญ่ตามสายตาของเธอ ก่อนจะหันกลับมามองหญิงสาวอีกครั้ง

ก็แค่ข่าวของคนแปลกหน้าคนหนึ่งไม่ใช่หรือไง? แล้วทำไมเธอถึงทำหน้าเหมือนเพิ่งเห็นเรื่องที่น่าตกใจขนาดนั้น?

"คนรวยก็มีปัญหาของคนรวยเหมือนกันสินะ" เขาพูดขึ้นลอย ๆ

หลินหว่านอันกะพริบตา ก่อนหันไปมองเขา

"นายรู้จักคนในข่าวเหรอ?"

เซียวเหยียนส่ายหน้า

"ไม่รู้จักหรอก ในข่าวบอกว่าเป็นคุณหนูพันล้าน ฉันจะไปรู้จักได้ยังไง" เขาพูดพลางหัวเราะเบา ๆ ก่อนหันมาถาม

"แล้วเธอล่ะ รู้จักหรือไง ถึงได้มองซะสนใจขนาดนั้น?"

หลินหว่านอันเงียบไป

จะให้ตอบว่ารู้จักก็คงไม่ถูกนัก… เพราะคนในข่าวนั่น เหมือนจะเป็นตัวเธอเอง

ทั้งชื่อ นามสกุล รูปร่างหน้าตา รวมถึงเรื่องราวชีวิตที่ผู้ประกาศกำลังพูดถึง ล้วนเป็นเรื่องราวของเธอก่อนจะมาอยู่ที่นี่

เจ้าของธุรกิจรายใหญ่ เจ้าของห้างสรรพสินค้าชั้นนำของประเทศ…

ทั้งหมดนั้นคือซูเหยา และซูเหยาก็คือเธอ

เซียวเหยียนเห็นเธอยังไม่ตอบ จึงหัวเราะเบา ๆ ก่อนพูดขึ้นว่า

"แต่เธอคงไม่รู้จักหรอก คนระดับนั้น พวกเราจะไปเกี่ยวข้องด้วยได้ยังไง"

หลินหว่านอันยังคงเงียบ

เสียงของเซียวเหยียนค่อย ๆ เลือนหายไปจากความสนใจของเธอ สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่หน้าจอ

…เหมือนเธอทุกอย่าง