อุ่นไอแดด แอบเงาไผ่ เล่ม 8

"ทำไมถึงรีบร้อนนักล่ะพ่อไผ่... อีกแค่ปีเดียวก็จะเรียนจบกันแล้ว รอให้รับปริญญา มีงานมีการเป็นหลักเป็นแหล่งก่อนไม่ดีกว่าหรือลูก ทำไมถึงอยากจะแต่งเสียตั้งแต่ตอนนี้"

ภูริก้มหน้านิ่งไปชั่วครู่ ลมหายใจทุ้มต่ำผ่อนออกมาแผ่วเบา ชายหนุ่มไม่ได้ยกเรื่องสินสอดหรือความพร้อมทางเงินทองขึ้นมาอ้าง แต่กลับเงยหน้าขึ้นสบสายตากับย่าทองตรงๆ ด้วยแววตาจริงใจและหนักแน่น ไร้ซึ่งความลังเล

"ไผ่กลัวใจตัวเองครับย่า..." น้ำเสียงทุ้มต่ำสารภาพออกมาตามตรงอย่างไร้ข้อแก้ตัว "เราอยู่คอนโดเดียวกัน ยิ่งโตขึ้น ยิ่งใกล้ชิดกัน... ไผ่เป็นผู้ชาย ไผ่รักบัวมาก และไผ่กลัวว่าวันหนึ่งไผ่จะเผลอเอาแต่ใจจนทำให้บัวต้องเสียหาย ไผ่อยากให้เกียรติบัว อยากให้ทุกอย่างถูกต้องตามประเพณี บัวมีค่าเกินกว่าที่ไผ่จะยอมให้ใครมานินทาได้ แม้กระทั่งจากตัวไผ่เองครับ"