นางร้ายผู้นี้ขอถอนตัว เล่ม 2 จบ

ในใต้หล้านี้ สิ่งที่น่ากลัวกว่าอาวุธคมกล้า น่ากลัวกว่ายาพิษไร้สีไร้กลิ่น ก็คงไม่พ้น... ปากคน

เฉียวอันหรานเคยท่องประโยคนี้จากบทละครเรื่องหนึ่ง ตอนนั้นนางสนใจแค่ว่าต้องแสดงอย่างไร พูดแบบไหน หรือเว้นจังหวะประโยคใด เพื่อให้คนดูขนลุกตาม

เฉียวอันหรานไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่ง ประโยคที่นางเคยท่องจะกลายเป็นคำจารึกบนหลุมศพของตัวเอง เพราะนางได้ตายไปแล้วครั้งหนึ่งจากการเล่นบทนางร้ายได้สมจริงเกินไป
แต่แล้วนางก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง…

บนเตียงไม้แกะสลักที่ส่งกลิ่นกฤษณาจาง ๆ ใต้ม่านมุ้งไหมซึ่งไหวเบา ๆ ตามลมหน้าต่าง ปอดยังแน่นพรวดไปด้วยน้ำขุ่นที่ไอเท่าไรก็ไม่ออก คอแสบแห้ง ขมับเต้นตุบ ๆ ตามจังหวะชีพจร

ผ้าห่มปักลายประณีตบนอกหนักอึ้งไม่ต่างจากกระสอบข้าวสาร

แล้วเสียงบุรุษผู้หนึ่งก็ตะโกนลั่นอยู่หลังม่านมุ้ง เขาพูดเป็นประโยคยาวเหยียดจนนางฟังได้ไม่ครบ จับใจความได้เพียงคำว่า "คุณหนูรอง" "ตกน้ำ" และ "ความยุติธรรม"

ใครตกน้ำ ใครผลักใคร นางยังไม่เข้าใจสักข้อ แต่ความคิดแรกที่ผุดขึ้นในหัวกลับมีเพียงสามคำว่าว่า

อีกแล้วหรือ…

นิยายเรื่อง นางร้ายผู้นี้ขอถอนตัว มี 2 เล่มจบม เล่มที่ท่านอ่านอยู่ขณะนี้ คือ เล่ม ที่ 2