วิวาห์สังเวยใต้เงาจิ้งจอก

"หอพยากรณ์หลวงกำหนดฤกษ์ส่งตัวไว้ในยามโหย่วของวันนี้ ท่านราชครูทำนายไว้ว่า หากเทพจิ้งจอกพึงพอใจในตัวเจ้าสาว เมื่อพ้นคืนที่สาม ฝนทิพย์จะหลั่งลงมาชโลมแผ่นดิน เจ้าไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ มู่จิ่งเฟย...ข้าในฐานะผู้นำสกุลมู่ ได้ลงนามในฎีกาถวายตัวเจ้าสาวแด่ราชสำนักไปแล้ว หากเจ้าขัดขืน ไม่เพียงแต่ตัวเจ้าที่จะต้องโทษประหาร แต่หลุมศพของมารดาเจ้าที่อยู่นอกเมือง ข้าก็จะสั่งให้คนไปขุดทำลายเสีย ไม่ให้เหลือแม้แต่วิญญาณได้พักผ่อน"

เขารู้ดีว่าบิดาไม่ได้พูดเพียงเพื่อข่มขู่ คนที่ปล่อยให้อนุภรรยาไอเป็นเลือดตายโดยไม่ส่งหมอมาสักคน ย่อมสั่งขุดหลุมศพของนางได้โดยไม่ต้องคิดซ้ำ ยิ่งเมื่อเก้าอี้เสนาบดีแขวนอยู่กับเรื่องนี้

"ลูกเข้าใจแล้วขอรับ"
_________________________

"ท่านคือ...เทพจิ้งจอกประจำเมืองหลวงหรือขอรับ" มู่จิ่งเฟยเอ่ยถาม พยายามคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่น

"เทพงั้นรึ? พวกมนุษย์ข้างนอกนั่นเรียกข้าเช่นนั้นรึ จะเป็นเทพหรือปีศาจ มันต่างกันตรงไหน ในเมื่อพวกเขาก็แค่หวาดกลัวข้า จนต้องส่งเครื่องเซ่นมาให้ข้าถึงที่อยู่ดี"

"ข้ามีนามว่า เหอหม่าไท่" เขากล่าวพลางทอดสายตามองสำรวจชายหนุ่มตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า "แล้วเจ้าเล่า เจ้าสาวดวงที่เก้าของข้า...เจ้ามีนามว่ากระไร"
_________________________

อ่านตัวอย่างก่อนกดซื้อนะฮะ หรืออ่านรายตอนได้ที่ readAwrite ได้เลย