เลือกแล้วว่าเป็นคุณ

"คุณทัศไม่ชอบที่เอมทำงานกับเขาหรือคะ"

ทัศนัยมองเธอ

"ทำไมถึงถามแบบนั้นครับ"

"เพราะวันนี้คุณดูแปลกๆ"

เขานิ่งไปเล็กน้อย

"ผมหึงครับ"

เอมิกาเบิกตาขึ้นเล็กน้อย

เธอไม่คิดว่าเขาจะตอบตรงขนาดนี้

"คุณทัศพูดจริงเหรอคะ"

"จริงครับ"

เขาไม่ได้ปฏิเสธหรือพยายามทำเป็นไม่รู้สึกอะไร

"แต่ผมรู้ว่าผมไม่มีสิทธิ์ห้ามคุณคุยกับใคร"

เอมิกามองเขานิ่งๆ

"เพราะเรายังไม่ได้เป็นอะไรกันใช่ไหมคะ"

"ครับ"

คำตอบนั้นทำให้เธอรู้สึกแปลกๆ

"ถ้าอย่างนั้นคุณจะหึงทำไมคะ"

"เพราะผมชอบคุณ"

ทัศนัยตอบอย่างตรงไปตรงมา

"ผมเห็นคุณคุยกับผู้ชายคนอื่นแล้วรู้สึกไม่ดี นั่นเป็นความรู้สึกของผม แต่ผมจะไม่เอาความรู้สึกนั้นไปกำหนดว่าคุณควรทำอะไร"

เอมิกาไม่ได้พูดอะไรอยู่ครู่หนึ่ง คำตอบของเขาทำให้เธอรู้สึกต่างจากที่คาดไว้ ถ้าทัศนัยไม่สนใจเธอ เขาคงไม่รู้สึกอะไรเมื่อเห็นเธอพูดคุยกับผู้ชายคนอื่น แต่เขาก็ยังไม่ใช้ความรู้สึกนั้นมาควบคุมเธอ

"นรินทร์เป็นแค่เพื่อนสมัยมหาวิทยาลัยค่ะ"

"ผมทราบครับ"

"คุณทัศรู้?"

"ผมถามข้อมูลจากฝ่ายที่เกี่ยวข้องมาแล้ว"

เอมิกาหลุดยิ้ม

"นี่คุณถึงกับต้องไปถามเลยเหรอคะ"

"ผมอยากรู้ครับ"

"เพราะหึง?"

"ครับ"

คำตอบง่ายๆ ทำให้เธอยิ้มกว้างขึ้นโดยไม่รู้ตัว

ทัศนัยมองรอยยิ้มของเธอแล้วพูดต่อ

"แต่ผมไม่ได้อยากให้คุณรู้สึกว่าต้องเปลี่ยนวิธีใช้ชีวิตเพราะผม"

"เอมไม่ได้คิดแบบนั้นค่ะ"

"ก็ดีครับ"