หลีเป่าหลินดาวนำโชคบ้านสกุลหลี เล่ม 1

'มาแล้ว! ข้าได้ยินเสียงฝีเท้าหนักๆ ของผู้ชายเดินมาทางเรือนนี้ ต้องเป็นพ่อสารเลวแน่ เขาต้องหิ้วตะกร้าหรือห่อผ้าใส่ยัยเด็กตัวปลอมมาด้วย ท่านแม่ระวังตัวให้ดีนะ ข้าได้กลิ่นคนชั่วลอยมาแต่ไกลเลย'
เสิ่นเหมียวที่หลับตาอยู่ถึงกับลอบยิ้มมุมปากบางเบา ลูกสาวของนางช่างหูไวเสียจริง นางยังไม่ได้ยินเสียงสิ่งใดเลย แต่เพียงชั่วอึดใจต่อมา เสียงเอะอะโวยวายก็ดังขึ้นจากด้านนอกประตูเรือนตามที่เจ้าก้อนแป้งบอกไว้ไม่มีผิดเพี้ยน
"หลีกไป! ข้าจะเข้าไปดูฮูหยินกับลูก พวกเจ้าเป็นแค่บ่าว กล้าดีอย่างไรมาขวางทางข้า" เสียงทุ้มต่ำของหลี่จื้อหย่วนดังตะคอกด้วยความไม่พอใจ
"เรียนนายท่าน ฮูหยินเพิ่งคลอด ร่างกายอ่อนเพลียมาก หมอตำแยกำชับว่าห้ามรับลมเย็นและห้ามผู้ใดรบกวนเจ้าค่ะ อีกอย่าง นายท่านเป็นบุรุษ เข้าห้องคลอดตอนนี้เกรงว่าจะผิดธรรมเนียมและเป็นลางไม่ดีต่อฮูหยินนะเจ้าคะ"