ทะลุมิติมาเป็นนางร้าย ขอแต่งกับเพชฌฆาตเสียเลย

ในนิยาย นางร้ายปีนหน้าต่างหนีงานแต่งกับเพชฌฆาต แล้วไปตายใต้ดาบของเขาเอง
ช่างแต่งหน้าศพที่ตื่นมาในร่างนาง แก้เชือกออกจากขาโต๊ะ
แล้วขอแต่งกับเพชฌฆาตเสียเลย

ลำยองแต่งหน้าศพในโรงพยาบาลมาเจ็ดปี เธอปลอบญาติคนตายได้ทุกแบบ และไม่เคยกลัวผู้ชายที่ทำงานกับความตาย

คืนหนึ่งเธอหลับไปหน้าห้องเย็น ตื่นมาในร่างเจียงอวี้ นางร้ายของนิยายจีนที่อ่านค้างไว้ คืนนี้ตามต้นฉบับ นางร้ายจะปีนหน้าต่างหนีงานแต่งกับลั่วเซิ่ง เพชฌฆาตประจำเมืองที่ไม่มีบ้านไหนยอมยกลูกสาวให้ แล้วไปจบชีวิตใต้ดาบของเขาเองในฤดูใบไม้ร่วงปีหน้า

ลำยองนั่งลงบนขอบเตียงแล้วคิดดูอีกที เพชฌฆาตมีเงินเดือนจากว่าการตรงทุกเดือน ผู้ชายที่ทั้งเมืองไม่ยกลูกสาวให้ก็ไม่มีแม่สามีมาคอยจับผิด และถ้าวันหนึ่งต้องขึ้นลานประหารจริง คนถือดาบก็เป็นสามีตัวเอง

เช้าวันรุ่งขึ้น เพชฌฆาตมาที่บ้านสกุลเจียงเพื่อคืนใบดวงชะตา เพราะแม่สื่อบอกเขาว่าคุณหนูขู่จะผูกคอตายหากต้องแต่งกับเขา บุตรีคนโตของบ้านเดินอ้อมโต๊ะน้ำชาไปวางใบดวงชะตากลับลงบนฝ่ามือเขา แล้วพับนิ้วเขาลงให้กำไว้ทีละนิ้ว

"แม่สื่อจำผิดเจ้าค่ะ ข้าพูดว่าถ้าไม่ได้แต่งกับท่าน ข้าจะผูกคอตายต่างหาก"

ลั่วเซิ่งพูดช้า ประโยคสั้น ตัวมีกลิ่นฝักสบู่ เข้าบ้านใครก็ยืนห่างโต๊ะสองก้าว เพราะรู้ว่าไม่มีใครอยากให้เขานั่ง เขาไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรกับภรรยาที่ถือเข็มเดินตามเข้าห้องเก็บศพ ขอเย็บร่างนักโทษเอง และรับงานแต่งหน้าคนตายจนคนทั้งตลาดเดินหนี

ส่วนเธอรู้ว่านิยายเล่มนี้จบอย่างไร ที่ไม่รู้คือทำไมยิ่งอยู่ในบ้านหลังเล็กท้ายตรอกหลังคุกนานเท่าไร เรื่องที่เกิดขึ้นจริงยิ่งไม่ตรงกับต้นฉบับ

- เรื่องหลัก 50 ตอน ตอนพิเศษ 2 ตอน ราว 92,000 คำ จบในเล่ม จบสุข
- แต่งงานตั้งแต่ต้นเรื่อง ความรักมาเร็ว จูบแรกในช่วงตัวอย่างอ่านฟรี
- นางเอกหน้าตาย คิดเรื่องเงินก่อนเรื่องรัก มองมือคนก่อนมองหน้า และไม่ร้ายกับนางเอกของต้นฉบับ
- พระเอกเป็นเพชฌฆาต ไม่ใช่อ๋อง ไม่ใช่ขุนนาง ไม่มีอำนาจอะไรนอกจากดาบของว่าการ พูดน้อยแต่ทำทุกอย่างให้
- สามีภรรยาที่รับงานจัดการศพด้วยกัน ตั้งแต่ล้างร่างจนถึงขบวนไปป่าช้า
- ป้าขายหมั่นโถวปากตรอกที่ทำตัวเป็นแม่สามีโดยไม่มีใครเชิญ
- ไม่มีวังหลัง ไม่มีนอกใจ