อยาก (เลิก) รัก

มารินถวายหัวใจอย่างซื่อสัตย์ คิรากรเป็นรักเดียวของเธอ สุดท้ายก็ได้รู้ว่า...สิบแปดปีกลับพ่ายแพ้ให้แค่เดือนเดียว

+++

ห้าปีที่เป็นของกันและกัน
สองปีที่อยู่ด้วยกันเหมือนคู่ชีวิต
และสิบแปดปีที่ผูกพันกันมา
ความเงียบปกคลุมโต๊ะอาหาร เขากลับช้ากว่าทุกวัน ทำให้มื้อค่ำเย็นชืด กระนั้นเธอก็ยังรอกินข้าวพร้อมเขา แม้รู้ว่าเขากินกับคนอื่นมาแล้วก็ตาม
มารินมองใบหน้าเรียบเฉยของผู้ชายตรงหน้า ไม่ฟูมฟาย ไม่ด่าทอ มีแค่คำถามเดียว
"คลื่นเคยรู้สึกกับมาร์บ้างไหม"
"เคย"
".."
"คลื่นเคยรู้สึกดีกับมาร์ แต่เลิฟแตกต่าง"
เรามักแทนตัวด้วยเชื่อเล่น วินาทีนี้ก็ยังเป็นเช่นนั้น ยกเว้นความรู้สึกของเขาที่เปลี่ยนไป
คำว่า ‘เคย’ คือคำตอบของทุกอย่าง
"มาร์เข้าใจแล้ว"
"มาร์ยังอยู่ที่นี่ได้เหมือนเดิม แต่อย่าให้เลิฟรู้เรื่องของเรา"

แนะนำ
#ไม่มีนอกกาย
#ซื้อผ่าน web ถูกกว่า