ดอกไม้ของเอสตรอฟ

อยู่ร่วมชายคากันมาสามปี แต่ลิลิน่าพยายามหลบหน้าท่านประธานาธิบดีไคเซอร์มาตลอด ขณะที่ท่านประธานาธิบดีผู้นิ่งขรึมกลับมีแผนการของตัวเอง

ลิลิน่าไม่เคยเข้าใจว่าเหตุใดเธอจึงได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในสตรีที่มีโอกาสเคียงข้างผู้นำสูงสุดแห่งเนโอวา ทั้งที่ไม่เคยปรารถนาตำแหน่งนั้นแม้แต่น้อย ยิ่งต้องมาอาศัยอยู่ภายใต้ชายคาเดียวกับบุรุษผู้เย็นชาและน่าเกรงขาม เธอก็ยิ่งพยายามหลีกเลี่ยงการพบหน้าเขาทุกวิถีทาง

ทว่าในขณะที่ลิลิน่าคิดว่าตนเองเป็นเพียงหญิงสาวที่ถูกเลือกมาอย่างไร้เหตุผล ท่านประธานาธิบดีผู้เจ้าเล่ห์กลับไม่ได้คิดเช่นนั้น

สามปีที่ปล่อยให้เธอหลบเลี่ยงดูเหมือนจะนานเกินพอแล้ว
ในเมื่อเธอไม่ยอมเข้ามาใกล้ เขาก็จะเป็นฝ่ายวางแผนให้เธอค่อย ๆ ก้าวเข้ามาหาด้วยตัวเอง
จากบุรุษที่เธอไม่กล้าแม้แต่จะสบตา กลับกลายเป็นคนที่ทำให้หัวใจดวงน้อยเริ่มหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว

เพราะสำหรับไคเซอร์ เอสตรอฟ เมื่อเขาหมายตาสิ่งใดแล้ว ย่อมไม่คิดปล่อยให้หลุดมือไปง่าย ๆ
โดยเฉพาะหญิงสาวที่เขาตั้งใจจะเก็บไว้ข้างกาย


***
"ลิลี่ไม่ยอมรับบทลงโทษของท่านหรอกนะคะ"
"คำสั่งผมถือเป็นสิทธิ์ขาด"
ปากอิ่มเม้มเข้าหากัน วางมือบนไหล่กว้างกำมือกับเสื้อที่เขาสวม
"ท่านเอาแต่ใจตัวเอง"
"ลิลี่คุณพูดไม่รู้เรื่องแล้ว" วางมือทั้งสองข้างบนเอวคอด จับยกหญิงสาวลงจากตัก แต่นอกจากเธอจะไม่ยอมยืนบนพื้นดี ๆ ลิลิน่ายังเกี่ยวขากอดเอวเขาเอาไว้ ไคเซอร์จึงอุ้มเธอไปโดยปริยาย
คางเล็กเกยบนบ่าบึกบึน ไคเซอร์เอียงหน้ามองคนในอ้อมแขน ใบหน้านิ่งสนิท ดันเอกสารบนโต๊ะออกไปด้านข้าง วางลิลิน่าลงบนโต๊ะเท้าแขนคร่อมตัวเธอเอาไว้
กรามแกร่งบดเข้าหากันจนเกิดรอยนูนขึ้นมา โน้มใบหน้าเข้าไปใกล้เธอ เสื้อคลุมที่เธอสวมอยู่ก็หลุดออกจากไหล่
ใบหน้าเขาเครียดขรึมเมื่อเห็นดวงตากลมโตแดงระเรื่อ แขนที่เท้าคร่อมเธออยู่เกร็งจนเห็นเส้นเลือด
"ลิลี่เบื่อที่นี่" ชีวิตที่เขาเรียกมันว่าสุขสบาย กรงทองที่เขาสร้างมันขึ้นมากักขังเธอเอาไว้ ลิลิน่าไม่ชอบมันสักนิด
"อยากออกไปจากที่นี่ขนาดนั้นเลย?"
ลิลิน่ายกมือดันอกเขา
"หน้าที่คุณเข้ามาที่นี่ทำอะไรยังไม่ได้เรื่องเลย ลิลิน่า"
เขาโกรธเธออีกแล้ว…
"ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีเสียก่อน"
หญิงสาวกัดปากล่างของตัวเอง
"คุณรู้ดีว่าทำไมผมถึงหาคนมาแทนที่คุณ"
หน้าที่เธอคือการดูแลเขา แต่ลิลิน่าไม่เคยทำหน้าที่นั้นเลย เธอต่อต้านมาโดยตลอดและเธอก็ตั้งใจเฟ้นหาผู้หญิงมาแทนที่ตัวเองจริงๆ
ลิลิน่าผลักอกเขาอีกครั้งเพื่อให้ชายหนุ่มถอยห่าง ขยับตัวลงจากโต๊ะเพื่อหนีเขา คุยกันต่อไม่รู้เรื่องอีกแล้ว และนอกจากท่านประธานาธิบดีจะไม่หลบ ชายหนุ่มยังดันตัวเธอเข้าไปด้านในโต๊ะมากขึ้น แทรกกายระหว่างขาเธอ ดึงเสื้อคลุมขึ้นสวมให้เธอตามเดิม ช้อนตัวลิลิน่าพาดบ่า
"ท่านมีอำนาจมากมายหากจะหาสตรีสักคนมาแทนที่ลิลี่ก็ย่อมได้ อื้อ!"
ฝ่ามือใหญ่ฟาดบนก้นเธอ




**หมายเหตุจากนักเขียน**
ต้นฉบับนี้ผ่านการตรวจทานเบื้องต้นโดยนักเขียนแล้ว และมีกำหนดตรวจพิสูจน์อักษรเพิ่มเติมเพื่อความเรียบร้อย หากพบข้อผิดพลาดประการใด นักเขียนต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ โดยจะมีการปรับปรุงและอัปเดตไฟล์อีกครั้งหลังจากตรวจพิสูจน์อักษรเรียบร้อยแล้วค่ะ