ข้าคือชายาคนที่ห้าของอ๋องทรราช

เมื่อต้องแต่งงานกับอ๋องผู้ขึ้นชื่อว่าเหี้ยมโหดสังหารพระชายามาแล้วถึงสี่คน สตรีอ่อนแอใกล้ตายเช่นนางจะหลบหนีจากกรงขังแห่งนี้ได้อย่างไร ในเมื่อผู้เป็นสามีไม่คิดจะปล่อยนางไป!

------------------------------------------------------------
เขายืนมองนางอีกครู่หนึ่ง ก่อนโน้มกายลงอย่างช้า ๆ

ใบหน้าหล่อเหลาขยับเข้าใกล้ใบหูของหญิงสาวที่ยังคงหลับใหล ริมฝีปากบางยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา ขณะที่เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นแผ่วเบา ทว่าทุกถ้อยคำกลับชัดเจนและหนักแน่น

"เจ้าจะนอนอีกนานเท่าใดข้าไม่สน แต่หากเจ้ากล้าตายขึ้นมา ข้าจะให้คนที่ติดตามเจ้ามาจากเมืองหลวงทั้งหมดตายตามไปด้วย"

เขาหยุดไปชั่วครู่ ก่อนกล่าวต่ออย่างไม่สะทกสะท้าน

"ส่วนครอบครัวของเจ้า ข้าจะส่งคนไปสังหารให้สิ้น ไม่เหลือไว้แม้แต่คนเดียว"

สิ้นคำ เขาก็ยืดกายขึ้นตามเดิม

เซียวจิ่งหานมองนางเป็นครั้งสุดท้ายด้วยสายตาไร้ความรู้สึก ก่อนจะหันไปสั่งพ่อบ้านจ้าวที่ยืนอยู่ไม่ไกล

"หากครบเจ็ดวันแล้วนางยังไม่ฟื้น ก็สังหารเสีย"