แรงแค้นสาปสมิงดงพญาเย็น

ชื่อเรื่อง: แรงแค้นสาบสมิงดงพญาเย็น: กลิ่นคาวเลือดที่หุบผาขาด (ภาค ๑)

นามปากกา: ลุ่มน้ำยม

แนววรรณกรรม: สยองขวัญ / ผจญภัยลี้ลับ / ไสยเวทพรานโบราณ / ดาร์กแฟนตาซีพื้นบ้านไทย
๑. บทนำและปมกำเนิดอาถรรพ์ (ปฐมบทแห่งความแค้น)
ท่ามกลางผืนป่าดึกดำบรรพ์อันลึกลับและเปี่ยมด้วยอาถรรพ์ของ ดงพญาเย็น ที่ซึ่งกฎหมายบ้านเมืองเอื้อมไปไม่ถึง ชะตากรรมของหญิงสาวผู้บริสุทธิ์นามว่า ลำดวน บุตรสาวของตาเฒ่าอินทร์และแม่นวล ต้องขาดสะบั้นลงด้วยน้ำมือของสัตว์นรกในคราบมนุษย์
ไอ้ทัต ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของผู้ใหญ่มั่น ผู้มีอิทธิพลคับคุ้มบ้านดงเสือ ได้ร่วมมือกับลูกสมุนเดนทรชนอีกสามคน คือ พรานเข้ม พรานใจหินผู้ถืออาคมขลัง, ไอ้สิงห์ และ ไอ้แหว่ง ลอบดักฉุดคร่าลำดวนกลางด่านสัตว์ ขณะที่นางเดินหาของป่าเพียงลำพัง พวกมันรุมขืนใจย่ำยีนางอย่างทารุณกลางสายฝน ละเลยต่อเสียงกรีดร้องอ้อนวอนขอชีวิต และคำร่ำร้องเรียกหา พรานเที่ยง ชายคนรักผู้เป็นพรานหนุ่มมือฉมังประจำหมู่บ้าน
เมื่อเสพสมความใคร่จนหนำใจ ไอ้ทัตสั่งให้พรานเข้มใช้มีดเหน็บปาดคอหอยลำดวนสดๆ เพื่อฆ่าปิดปาก เลือดสดๆ ไหลทะลักย้อมผืนดินเลน ก่อนจะโยนซากศพของนางทิ้งลงสู่ก้นเหวลึก ณ หุบผาขาด จุดอันตรายที่เต็มไปด้วยรอยแยกแผ่นดินและไอพรายโบราณ
ทว่า ดวงวิญญาณของลำดวนมิได้ดับสูญไปสู่สุคติ... ด้วยแรงพยาบาทอันแรงกล้า ความคับแค้นแสนสาหัสที่ถูกกระทำย่ำยี และความผูกพันอาลัยในรักต่อพรานเที่ยง กอปรกับไอธาตุอาถรรพ์แห่งผืนป่าดงดิบ ได้หลอมรวมดวงจิตของนางเข้ากับ พญาเสือโคร่งลายพาดกลอนโบราณ จนกำเนิดใหม่เป็น "สมิงลำดวน" อสูรกายกระหายเลือดครึ่งคนครึ่งสัตว์ ที่มีเป้าหมายเดียวในภพภูมิคือ การลากคอคนชั่วทั้งสี่ตัวลงมาชดใช้หนี้เลือดอย่างสาสมที่สุด!
๒. เส้นทางแห่งการพิพากษาคนบาป (ตอนที่ ๑ ถึง ตอนที่ ๗)
การล้างแค้นของสมิงลำดวนเปิดฉากขึ้นอย่างเลือดเย็นและสะพรึงกลัว:
ไอ้แหว่ง เหยื่อรายแรก ถูกล่อลวงด้วยเสียงหวานใสของลำดวน ก่อนที่พญาเสือร้ายจะกระโจนขย้ำ กรงเล็บควักไส้ฉีกท้องสดๆ แล้วคาบร่างขึ้นไปแขวนประจานไว้บนคาคบไม้กร่างยักษ์
ไอ้สิงห์ ถูกบดขยี้กะโหลกและกระดูกสะโพกจนแหลกละเอียด สมิงสาวควักหัวใจสดๆ ออกมาวางเซ่นไว้บนใบตองตึง สร้างความหวาดผวาไปทั่วทั้งคุ้มบ้านดงเสือ
พรานเข้ม และ หมอผีโตนด: ในคืนเดือนดับแรมสิบห้าค่ำ ไอ้ทัตว่าจ้างหมอผีโตนด ผู้ใช้อาคมเขมรดำสายพราย มาผูกหุ่นพยนต์ขึงสายสิญจน์กระดูกผีตายโหงรอบเพิงพักพรานเข้ม ทว่าไม่อาจต้านทานเพลิงพยาบาทอันมหาศาล สมิงลำดวนพังหลังคาแฝก โดดลงมาฉีกร่างหมอผีโตนด ขาดสะบั้นออกเป็นสองท่อน คาอาคม เครื่องในทะลักสาดกระเซ็นเปรอะฝาเรือน จากนั้นจำแลงใบหน้าเน่าเปื่อยWHITE-FACED ทวงถามความเมตตาที่พรานเข้มเคยปฏิเสธ ก่อนจะใช้กรงเล็บ ควักลูกตาทั้งสองข้าง ของพรานเข้มสดๆ และคาบร่างที่กำลังกรีดร้องไปเคี้ยวกินทั้งเป็นในดงทึบ
๓. หลุมพราง ณ หุบผาขาด (ตอนที่ ๘)
เมื่อเห็นสภาพศพของพรานเข้มและหมอผีโตนด ไอ้ทัตเกิดสติแตก ขวัญหนีดีฝ่อ มันรู้แน่ชัดว่าเป้าหมายสุดท้ายคือตัวมันเอง ด้วยความจนตรอก ทัตแบกทองคำและกองเงินวิ่งโร่ไปคุกเข่ากราบกรานแทบเท้า พรานเที่ยง โกหกหน้าตายว่าตนถูกหมายหัวเพราะไปช่วยขัดขวางเสือ ขอให้เที่ยงใช้วิชาอาคมและปืนลูกซองช่วยคุ้มกันชีวิต
เที่ยงแสร้งตกลงรับปาก แต่แท้จริงคือการ จูงมือคนชั่วไปสู่ลานประหาร เที่ยงพาทัตมุ่งหน้าสู่ หุบผาขาด ลานหินกาบจุดกำเนิดอาถรรพ์ เที่ยงลงอักขระยันต์ธรณีสารข่ายเพชรพระพุทธเจ้าไว้รอบลาน และวางไอ้ทัตไว้กึ่งกลางเป็น เหยื่อล่อ ขณะที่ตนเองซุ่มอยู่บนชะง่อนผา พร้อม กระสุนลูกโดดตะกั่วลงรักปิดทอง ที่หล่อจากตะกั่วยอดเจดีย์ร้างเพื่อเตรียมสะกดวิญญาณร้าย
ระหว่างรอเวลา ไอ้ทัตเกิดสติแตก ควักเหล้าเถื่อนขึ้นมาดื่มจนเมามาย และพล่ามความจริงอันวิปริตออกมาจนหมดสิ้น... ทั้งเรื่องที่มันเป็นคนแรกที่ฉีกสไบขืนใจลำดวน การให้พวกรุมโทรม และคำสั่งเด็ดขาดที่ให้พรานเข้มปาดคอหอยนาง!
เที่ยงได้ยินความจริงทั้งหมดบนชะง่อนผา เพลิงแค้นปะทุจนเกือบเหนี่ยวไกยิงกะโหลกไอ้ทัตด้วยมือตนเอง ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้น เสียงคำรามกึกก้องกัมปนาทสะท้านป่าได้ดังขึ้นขัดจังหวะ สมิงลำดวนพุ่งทะยานแหวกพงไพรบุกทะลวงเข้าสู่ลานหินอย่างบ้าคลั่ง!
๔. ศึกอวสานคนชั่วและการปลดปล่อย (ตอนที่ ๙ ถึง ตอนที่ ๑๐)
สมิงลำดวนเข้าจู่โจมโดยไม่สนใจอาคมใดๆ กรงเล็บตะปบจนกระดูกสะโพกไอ้ทัตแหลกละเอียด นางมิได้ฆ่าให้ตายทันที แต่ค่อยๆ บดเคี้ยวกระดูกแขนขา ฉีกแทะเนื้อสดๆ ทีละส่วน ท่ามกลางเสียงหวีดร้องโหยหวนจนขาดใจตายอย่างสาสม
เมื่อคนบาปสิ้นชีพ สัญชาตญาณสัตว์เดรัจฉานกระหายเลือดเข้าครอบงำสมิงจนไร้สติ มันหันมาแยกเขี้ยวเข้าใส่พรานเที่ยง ลืมสิ้นความผูกพันในอดีต เที่ยงจำต้องสู้เพื่อเอาชีวิตรอด ทั้งสองผลัดกันรุกรับกลางพายุฝน กรงเล็บสมิงฝากแผลฉกรรจ์สี่รอยลึกไว้ทั่วแผงอกของพรานหนุ่ม
เมื่อรู้ดีว่าหากปล่อยไว้ สมิงตนนี้จะกลายเป็นภัยพิบัติที่กลืนกินวิญญาณลำดวนตลอดกาล เที่ยงพนมมือขอขมาครูบาอาจารย์และคนรัก บรรจุกระสุนอาคมทองคำนัดสุดท้าย ลั่นไกเสียงดังกึกก้องป่า กระสุนพุทธคุณเจาะทะลวงเข้ากลางอกพญาเสืออย่างแม่นยำ ปลิดชีพสัตว์ร้ายและสลายมวลไอพรายดำลงสู่พื้นดิน
หลังสิ้นฤทธิ์ กลิ่นสาบสางเน่าคาวจางหาย กลายเป็นกลิ่นหอมดอกลำดวนป่าอบอวลไปทั่วหุบผา ร่างเสือสลายเป็นควันขาว ปรากฏ กายทิพย์ของลำดวน ในชุดสไบงดงามหมดจด ไร้รอยแผล ทั้งสองโผเข้าประคองร่ำลากันด้วยน้ำตานองหน้า กล่าวคำขอขมาและอโหสิกรรมต่อกัน เที่ยงให้คำมั่นสัญญาว่าจะ ละทิ้งวิถีพราน ละทิ้งปืนผาหน้าไม้ เข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์ตลอดชีวิต เพื่ออุทิศผลบุญให้ลำดวนได้ไปสู่สุคติ ก่อนที่ดวงวิญญาณของนางจะลอยละล่องกลืนหายไปกับแสงตะวันแรกของรุ่งสาง