เสี่ยไม่ทวง แต่หวง

เสี่ยสิงห์เป็นเจ้าของร้านวัสดุก่อสร้างที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอ ตัวเท่าตู้ หน้าดุ ยิ้มทีเด็กร้องไห้ คนทั้งตลาดเห็นเขาแล้วข้ามถนนหนี

ไม่มีใครรู้ว่าเขาโล่งใจทุกครั้งที่ลูกหนี้ข้ามถนนไป เพราะจะได้ไม่ต้องคุยเรื่องเงิน ทั้งอำเภอค้างเขาอยู่สิบเอ็ดล้านสี่ และเขาไม่เคยทวงใครสักบาท

เข็มเป็นนักบัญชีจากกรุงเทพฯ ที่ทนเป็นหนี้ใครไม่ได้ กลับบ้านมาดูแลแม่แล้วเจอบิลเงินเชื่อสามปีจากร้านข้างบ้าน ร้านของแฟนเก่าที่เธอไม่ได้พูดด้วยมาสิบสี่ปี

เธอเอาเงินไปจ่ายให้ครบทุกบาท เขาเลื่อนซองกลับมา บอกว่าไม่รับ

เธอเลยร่างสัญญาเอง เข้าไปทำบัญชีให้ร้าน ตามเก็บหนี้ให้ทั้งอำเภอ หักล้างกันจนกว่าจะเป็นศูนย์ กติกามีข้อเดียว เวลาไปทวงหนี้ เสี่ยไม่ต้องพูด ยืนไว้เฉย ๆ หน้าเสี่ยทวงให้เอง

ลูกหนี้รายแรกจ่ายเป็นโลงศพ รายที่สองจ่ายเป็นเหรียญจากตู้บริจาคสามกระสอบ ส่วนแม่ของเธอเองเพิ่งสั่งปูนเพิ่มอีกสิบถุง

"เรื่องของเรามันค้างมาสิบสี่ปีแล้วค่ะเสี่ย ดอกเบี้ยท่วมต้นไปนานแล้ว"

เงินสิบเอ็ดล้านเขาไม่เคยทวง แต่ผู้ชายคนอื่นดริปกาแฟให้เธอแก้วเดียว เขาหวง

โรมานซ์ 18+ แฟนเก่ารักครั้งที่สอง เสี่ยปากหนักกับนักบัญชีปากไว ตลก ร้อน และมีเรื่องค้างกันมาสิบสี่ปี จบสุข

- เรื่องหลัก 66 ตอน และตอนพิเศษ 4 ตอน ราว 123,000 คำ จบในเล่ม จบสุข
- พระเอกตัวใหญ่หน้าโหดที่ใจดีจนร้านจะเจ๊ง ทวงค่าตะปูยังไม่เป็น แต่หวงนางเอกทั้งที่ไม่มีสิทธิ์
- นางเอกเก่งงานจริง ปากไว กดเครื่องคิดเลขโดยไม่มองแป้น ไม่กลัวเขาและไม่กลัวลูกหนี้คนไหนในอำเภอ
- ลูกหนี้แต่ละรายเป็นเรื่องตลกของตัวเอง ร้านโลง วัด เทศบาล และผู้รับเหมาที่วิ่งหนีเข้าไร่อ้อย
- แฟนเก่าบ้านติดกัน หน้าต่างหันเข้าหากัน กับรหัสไฟฉายที่ยังจำได้ทั้งคู่
- แม่นางเอกที่ก่อหนี้เพิ่มทุกวัน เพื่อไม่ให้ลูกสาวมีเหตุกลับกรุงเทพฯ
- ฉากรักบรรยายชัดตั้งแต่ตอนที่ 12 สิบหกฉากในเรื่องหลัก และอีกสามฉากในตอนพิเศษ