มารยาคนถ่อย

...ถ้ามั่นใจขนาดนั้น แล้วคุณจะมาเต้นแร้งเต้นกา หึงหวงฉันทำไมคะ...

‘ลีออน ภานุวัฒน์ วอล์กเกอร์’ แชมป์โลกเอฟวันเบอร์หนึ่ง เลือดร้อน ดิบเถื่อน และเย่อหยิ่ง ผู้รักความเร็วและอิสรภาพยิ่งกว่าสิ่งใด ต้องสติแตกเมื่อถูกคุณปู่จอมบงการเอาความฝันและเก้าอี้นักแข่งมาเป็นตัวประกัน บังคับให้เขาแต่งงานกับ ‘พริมา อัครเดชโภคิน’ ไฮโซสาวตระกูลผู้ดีเก่าที่ธุรกิจครอบครัวกำลังล้มละลาย

สำหรับลีออน เธอคือผู้หญิงหน้าเงิน จืดชืด เป็นเพียงกาฝากที่หวังจะมาชุบมือเปิป เขาจึงตั้งปณิธานว่าจะทำตัวเป็น ‘ผัวชั่ว’ ตั้งกฎเหล็กสารพัด เพื่อบีบให้เธอเป็นฝ่ายคลานเข่ามาขอหย่าให้เร็วที่สุด

แต่ลีออนคงลืมไปว่า... พริมาไม่ใช่ลูกไก่ในกำมือที่จะยอมให้ใครมาเหยียบย่ำง่ายๆ

.

.

"แล้วทำไมฉันต้องทำตัวเหมือนมีความสุขด้วยล่ะคะ ในเมื่อทุกคนในห้องนี้ต่างก็รู้ดีว่า การแต่งงานครั้งนี้เป็นแค่ธุรกิจ และเจ้าบ่าวของฉันก็คือผู้ชายไร้มารยาทที่น่ารังเกียจที่สุดเท่าที่ฉันเคยพบเจอมา"

พริมาเอ่ยตอบผ่านกระจกเงา สบตากับลีออนอย่างไม่ยอมแพ้

"น่ารังเกียจงั้นเหรอ แต่ผู้ชายที่เธอด่าว่าน่ารังเกียจคนนี้นี่แหละ ที่กำลังจะใช้เงินก้อนโตช่วยกอบกู้ซากบ้านของเธอให้พ้นจากการล้มละลาย จำบุญคุณของฉันไว้ให้ดีด้วยล่ะ"

ลีออนโน้มตัวลงมากระซิบข้างหูของพริมา น้ำเสียงแหบพร่าทว่าเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน มือหนาข้างหนึ่งเอื้อมไปโอบรอบเอวคอดกิ่วของเธออย่างถือวิสาสะ ก่อนจะออกแรงบีบกระชับจนร่างบางเซถอยเข้ามาแนบชิดกับแผงอกแกร่งของเขา

พริมาสะดุ้งเล็กน้อยกับสัมผัสคุกคามนั้น กลิ่นกายหอมสะอาดผสมกลิ่นฟีโรโมนของบุรุษเพศแผ่ซ่านเข้ามาล้อมรอบตัวเธอ หัวใจดวงน้อยเต้นผิดจังหวะไปเพียงครู่เดียว แต่สติและความหยิ่งทะนงก็สั่งให้เธอตั้งหลักได้อย่างรวดเร็ว

ส้นรองเท้าคัตชูปลายแหลมของพริมากระทืบลงไปบนหลังเท้าของลีออนเต็มแรงแบบไม่มีการออมมือ

"โอ๊ย ยัยบ้า เธอเหยียบเท้าฉันทำไมวะ"

*ไม่มีนออกายนอกใจ*
*สุขนิยม*