บุปผาในกองเพลิง เล่ม 2

หน้ากากที่สวมมาห้าปีพังทลายลงในกองเพลิงคืนนั้น
ความลับที่ไป๋ลู่เจินแบกไว้ไม่ใช่ความลับอีกต่อไป
แต่การเปิดเผยตัวตน ไม่ใช่จุดจบของความแค้น หากคือจุดเริ่มต้นของการพลิกกระดาน

หากเล่มแรกคือการกลั้นหายใจเพื่อเอาชีวิตรอด
เล่มนี้คือการเป่าเถ้าถ่านให้กลับมาลุกโชน

ไป๋ลู่เจินไม่ได้ต้องการให้ศัตรูตายด้วยดาบเพียงเล่มเดียว
นางจะใช้ "ความหวาดกลัว" และ "บาปในอดีต" ถักทอเป็นกรงขัง
ให้คนที่เคยลั่นดานประตูตำหนักเย็น ค่อยๆ คลุ้มคลั่งและหันมาฉีกทึ้งกันเอง

ทว่ากระดานหมากครั้งนี้สะเทือนไปถึงบัลลังก์มังกรและชายแดน
มิตรแท้อาจซ่อนมีดด้ามยาวที่สุดไว้เบื้องหลัง
ศัตรูที่น่ากลัวที่สุดอาจไม่ใช่คนที่แสดงความรังเกียจตั้งแต่แรก
และกระดาษแผ่นเดียวที่ถูกสอดไว้ใต้กระถางธูป
ก็อาจทำให้ทุกอย่างที่นางวางไว้แตกสลาย

เมื่อสองมือเปื้อนเลือดจนล้างไม่ออก
จะยังมีมือของใครกล้าเอื้อมมาจับไว้ และเผชิญพายุลูกนี้ไปด้วยกันหรือไม่

ผู้ที่อยู่จุดสูงสุดของวังหลัง หาใช่ผู้ที่มือสะอาดปราศจากมลทิน
แต่คือผู้ที่ล้างคราบเลือดบนฝ่ามือได้หมดจดที่สุด

ปิดฉากบทสุดท้ายของ "บุปผาในกองเพลิง"
ดอกไม้ที่เคยถูกแผดเผา จะกลายเป็นผู้กุมคบเพลิงอย่างแท้จริง
(พร้อมตอนพิเศษ 2 ตอน)