บทสุดท้ายของข้า ห้ามผู้ใดเขียน

'ถ้าผมเป็นพี่ชาย ผมจะไม่ยอมให้ใครมากำหนดชีวิต และจะไม่มีวันเลือกจบแบบนี้'

ปุณณวิชพิมพ์ความเห็นนั้นด้วยความโกรธหลังอ่านนิยาย 'รักในรอยแค้น' จบ ในเรื่อง เวินอี้เฉิงรับโทษแทนน้อง ยอมทิ้งคนรักให้น้อง และจากไปเพื่อให้คนอื่นได้มีความสุข

พอลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขากลับอยู่ในร่างของเวินอี้เฉิงเสียเอง เป็นเกอที่เพิ่งพ้นโทษได้วันเดียว อีกเจ็ดวันตามบท เขาจะต้องเดินเข้าบ่อนจินเชวี่ยและตกหลุมรักเจ้าของบ่อน

คราวนี้เขาจะไม่เดินตามบทเด็ดขาด ไม่เข้าบ่อน ไม่ยุ่งกับพระเอก และไม่ยอมเป็นคนเสียสละอีกแล้ว

แต่วันแรกที่ไปรับปลาที่ท่าเรือ เขาก็ล้มเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของฉือเยี่ยหาน แล้วยังเผลอเรียกชื่ออีกฝ่ายทั้งที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

ส่วนน้องชายที่นั่งเฝ้าเขาทั้งคืนก็แปลกไป ทั้งเผากระดาษเปล่าทิ้ง ห้ามเขาไปบ่อนเสียงแข็ง และดูเหมือนจะรู้เรื่องที่ยังไม่เกิดขึ้น

เมื่อคนที่อ่านตอนจบไม่ได้มีแค่เขาคนเดียว และคนเขียนก็ยังมีเรื่องที่ไม่ได้เขียน ครั้งนี้ใครกันจะเป็นคนเขียนบทสุดท้าย