เพลิงแค้นคืนดงเสือ

"เมื่อผ้าเหลืองไม่อาจคุ้มคนบริสุทธิ์... พระหนุ่มผู้ถือสัจจะ จึงจำต้องเปลื้องจีวรคืนโบสถ์ คว้าปืนลูกซองหักศอก สวมเสื้อยันต์แดง ออกล่าล้างทรชน!"

กลิ่นคาวเลือดที่ก้นเหวผาขาด ยังไม่ทันจางหาย...
เสียงกรีดร้องสุดท้ายของ ‘ลำดวน’ หญิงสาวผู้ยอมทิ้งร่างดิ่งสู่หุบเหวมรณะเพื่อรักษาเกียรติ ยังคงดังก้องสะท้อนในหู

ในคืนที่ดงพญาเย็นไร้ขื่อแป อิทธิพลเถื่อนของจอมทรชนคุ้มดงเสือจับมือกับ ‘พรานหาญ’ มัจจุราชแห่งโป่งน้ำร้อน ผู้ครอบครองวิชาเขี้ยวตันหนังเหนียวและมนต์มหาทมิฬร้อยป่าช้า ไล่ล่าเข่นฆ่าผู้คนประหนึ่งผักปลา แม้แต่เขตอภัยทานก็ยังถูกหมายหัวจะจุดไฟย่างสด!

เมื่อความยุติธรรมของบ้านเมืองมืดบอด...
เมื่อทางโลกบีบคั้นจนไร้แผ่นดินยืน...

‘พรานเที่ยง’ อดีตยอดพรานผู้หันหลังให้ทางโลกครองผ้ากาสาวพัสตร์ จำต้องกราบลาพระประธาน เปลื้องผ้าเหลือง สละความสงบ กลับมาจับ ปืนลูกซองตราเสือคู่ และ มีดหมอด้ามงาช้างกำจัด ก้าวขึ้นสู่ยอดผาขาดในฐานะ ‘มัจจุราชผู้พิพากษา’

เคียงบ่าเคียงไหล่ด้วย ‘บุญเรือง’ แม่เสือสาวหน้าไม้พิษ และ ‘ไอ้จ่อย’ พรานหนุ่มผู้ภักดีเดิมพันด้วยชีวิต

นี่ไม่ใช่แค่การดวลปืน...
แต่มันคือการปะทะกันระหว่าง พุทธคุณสายขาวปราบไตรจักร กับ ไสยดำมนต์พรายสมิง!
การแลกหมัดแลกแผลด้วยเชิงมวยพรานโบราณที่เลือดสาดท่วมแผ่นหินกาบดำ และบทเรียนราคาแพงของคนชั่วช้าที่ต้องชดใช้ด้วยชีวิตตามกฎแห่งกรรม!

"บนลานประหารหุบผาขาดแห่งนี้... จะมีเพียงคนฝ่ายเดียวเท่านั้นที่ได้เดินลงไป!"

ดิบ เถื่อน ลุ้นระทึกทุกหน้ากระดาษ ดมกลิ่นดินปืนและควันว่านยาไปกับตำนานพรานอาคมตัวจริง ผลงานนิยายพงไพรชิ้นเอกโดย ลุ่มน้ำยม

เลื่อนลงไปอ่านตัวอย่าง แล้วตัดสินใจด้วยสายตาตัวเองเดี๋ยวนี้!

คำโปรยไม่เกิน 200 ตัวอักษร

เมื่อคนชั่วไร้สำนึก พระหนุ่มจำต้องเปลื้องจีวรคืนโบสถ์ สวมเสื้อยันต์แดง ควงลูกซองแฝดคู่ชีพ ล่าล้างทรชนสะสางหนี้เลือดผาขาดด้วยคมกระสุนและอาคมพราน!