เมื่อนายเหมืองร้ายกลายเป็นพ่อของลูก

เพราะความผิดที่พี่ชายก่อไว้ ทำให้เธฮกลายเป็นทาสรับใช้นายเหมืองที่เกลียดชังผู้หญิงเข้าไส้!
....................
"บัวตองตั้งชื่อนี้ให้ลูกเพื่อระลึกถึงผู้ชายเพียงคนเดียวที่ทลายกำแพงหัวใจของบัวตองได้"

ความจริงเรื่องและคำพูดโปรยเปรยมากมาย ทุกอย่างมันกำลังร้อยเรียงเข้าหากันในสมองอย่างรวดเร็ว ปรกได้บอกความจริงอันยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต ลูกของเขากับบัวตอง! เขาเป็นพ่อคน!

คำว่า 'ลูก' ดังก้องอยู่ในอกของพันแสง เสียงสะท้อนของคำนั้นกังวานไปถึงข้างในหัวใจอย่างไม่มีวันสิ้นสุดลง ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเขาปล่อยเวลาให้ล่วงเลยไป โดยไม่เคยล่วงรู้เลยว่าก่อนจากกันมาบัวตองอุ้มท้องลูกของเขามาด้วย!
....................
"ปะป๊าดีใจที่สุดเลย ปะป๊ากอดหนูได้ไหม?"
ลูกน้อยพยักหน้า คนเป็นพ่อได้รับอนุญาตก็เลยกล้ากอด วินาทีที่จะได้แตะสัมผัสเนื้อนุ่มนิ่มน่าทะนุถนอม พันแสงก็เกิดลังเลใจขึ้นมา มองมือหยาบกร้านของตัวเอง กลัวจะทำผิวบางใสของลูกสาวระคายเคือง
ความเป็นสายเลือดทำให้ลูกคุ้นเคยกับคนเป็นพ่ออย่างรวดเร็ว คนตัวเล็กจึงเป็นฝ่ายขยับเข้าไปนั่งตักคนที่กำลังชะงักมือเงอะงะลังเลใจไม่กล้ากอด เมื่อลูกสาวเข้าหาด้วยความเต็มใจ สองแขนแข็งแรงก็เลยกล้าโอบกอดคนตัวนุ่มนิ่มไว้แต่ก็แผ่วเบาอย่างทะนุถนอมอ่อนโยนไม่ทำให้ลูกน้อยเจ็บตัว