ซุ่ยซุ่ยห้าหนาว พาครอบครัวแยกบ้านไปมั่งคั่ง เล่ม 2 (จบ)

**"ข้าอิ่มแล้วเจ้าค่ะ…"**

เด็กหญิงวัยห้าหนาวกล่าวทั้งที่ท้องยังหิว เพราะข้าวเพียงชามเดียวอาจเป็นอาหารมื้อสุดท้ายของท่านแม่

ชาติก่อนนางเคยหาเงินเลี้ยงตนเองได้ ชาตินี้กลับต้องทนเห็นครอบครัวถูกเอาเปรียบ!

**ในเมื่อบ้านใหญ่ไม่เห็นค่าพวกเรา เช่นนั้นก็แยกบ้านเสียเลย!**

ไม่มีเงินถุงใหญ่ ไม่มีสมบัติวิเศษให้ใช้ไม่สิ้นสุด มีเพียงความรู้จากชาติเดิม สองมือเล็ก ๆ และเจ้าก้อนขนจอมตะกละที่ชอบเถียงนางทุกเรื่อง

คอยดูเถิด! จากข้าวหนึ่งชามที่ต้องแบ่งกันกิน นางจะพาครอบครัวสร้างฐานะจนมีเงินเต็มหีบให้ได้!

**แต่ก่อนอื่น… ใครก็ได้ช่วยอุ้มข้าลงจากม้านั่งที ขาสั้นเกินไปแล้ว!**