แพทย์สาวทะลุมิติแต่งกับนายพรานขาพิการ

หลินซูเหยาไม่คิดเลยว่าการทะลุมิติมาอยู่ในร่างหญิงม่ายไร้ที่พึ่ง จะทำให้นางต้องแต่งงานกับนายพรานพิการบนภูเขา

เหยียนจิ้งเฉินเป็นบุรุษเย็นชา พูดน้อย ทั้งยังมีขาที่พิการจนไม่อาจใช้ชีวิตเยี่ยงคนปกติได้ เขามอบสินสอดห้าตำลึงให้นาง พร้อมเอ่ยเพียงว่า หากอยู่ด้วยกันแล้วไม่มีความสุข วันใดอยากจากไป เขาก็จะไม่รั้ง

แต่ใครจะรู้ว่าอดีตศัลยแพทย์อย่างหลินซูเหยาจะไม่ใช่สตรีที่ยอมจำนนต่อโชคชะตา?

ด้วยความรู้ทางการแพทย์และมิติพิเศษที่ติดตัวมา นางรักษาขาของสามี ปลูกสมุนไพร หาเงิน และค่อยๆ เปลี่ยนบ้านไม้บนภูเขาให้กลายเป็นสถานที่ที่ทั้งสองสามารถเรียกว่าบ้านได้อย่างแท้จริง



ตัวอย่าง…

"ซูเหยา..ข้ารู้สึกเหมือนตนเองจะทนไม่ไหว เจ้าช่วยข้าหน่อยนะ"

ในขณะที่จ้องนางเอาไว้นิ่งๆ มือหนากลับยกขึ้นปลดสายคาดเอวของตนเองออกอย่างเชื่องช้า เสื้อคลุมตัวนอกเลื่อนหลุดลงสู่พื้น เผยให้เห็นแผงอกตึงแน่นและแนวไหล่กว้างผึ่งผายของบุรุษหนุ่มวัยสามสิบ

เพียงฝ่ามือใหญ่ประคองแก้มนุ่ม..

ความร้อนผะผ่าวสายหนึ่ง ก็แผ่ออกมาจากผิวกายของเขา จนหลิวซูเหยารับรู้ได้ "ท่านต้องอดกลั้นถึงเพียงนี้เลยหรือเจ้าคะ ข้านึกว่าจะไร้ความรู้สึกเสียอีกเจ้าค่ะ"

"ข้าไร้ความรู้สึกหรือไม่ เจ้าก็ลองสัมผัสดูสิ.." ไม่พูดเปล่า กลับคว้ามือเรียวเลื่อนลงต่ำแล้ววางแนบเอาไว้กับกางเกงที่เหลืออยู่เพียงชิ้นเดียว แต่บางอย่างที่ทอดลำยาวสู้กับฝ่ามือนั้น กลับทำให้หลิวซูเหยาอดที่จะอุทานเบาๆ ออกมาไม่ได้

"นี่มัน ใหญ่เกินไปหรือไม่.."

"เจ้าพูดเหมือนกลัว แต่ลูบไม่หยุดเลยนะ ซูเหยา..อืม"