ป่วนรัก อาจารย์หน้านิ่งสหายพี่ชาย

ทั่วทั้งนครหน้าด่านเยียนหลิง ต่างเลื่องลือกันว่า ‘กู้เยี่ยนฉือ’ อาจารย์หนุ่มผู้ดูแลหอสมุดโบราณ คือบุรุษผู้รักความสงบ เคร่งครัดในกฎระเบียบ และมีวาจาเชือดเฉือนคมกริบยิ่งกว่าใบมีด
ไม่ว่าผู้ใดทำผิดกฎหอสมุด ล้วนต้องถูกเขาดุด้วยใบหน้าเรียบตึงจนแทบแทรกแผ่นดินหนี
จะมีก็แต่ ‘ฉู่เยี่ยนเยี่ยน’ คุณหนูคนเล็กแห่งค่ายม้าศึกตระกูลฉู่ น้องสาวหัวแก้วหัวแหวนของสหายร่วมสาบานเพียงผู้เดียว ที่กล้าแอบส่งของว่างและหาเรื่องมาป้วนเปี้ยนใกล้โต๊ะทำงานของเขาได้ทุกเมื่อเชื่อวัน
ปากของอาจารย์กู้คอยแต่จะบ่นดุ คิ้วเข้มขมวดมุ่นด้วยความหงุดหงิดทุกครั้งที่เห็นนางซุกซนไม่ระวังตัว แต่สองมือของเขากลับคอยซ่อมสายหนังสติ๊ก คอยทายาที่ข้อเท้า และคอยห่มเสื้อคลุมกันลมหนาวให้นางโดยไม่เคยปริปากบอกความในใจ
กระทั่งความเข้าใจผิดเรื่องแขกจากเมืองหลวงทำให้คนตัวเล็กตัดสินใจถอยห่างและเรียกขานเขาอย่างห่างเหินว่า ‘ท่านอาจารย์กู้’
บุรุษผู้เคยนิ่งขรึมเยือกเย็นมาทั้งชีวิต จึงไม่อาจรักษาความสงบได้อีกต่อไป!
"เมื่อวานผู้ใดอนุญาตให้เจ้าเปลี่ยนไปเรียกข้าว่าท่านอาจารย์กู้ แล้วผู้ใดอนุญาตให้เจ้าวางสมุดส่งงานแล้วหายหน้าไปจากหอสมุดของข้า... ฉู่เยี่ยนเยี่ยน เรื่องหัวใจของข้า เจ้ามองไม่ออกเลยสักนิดหรืออย่างไร!"