ชาติก่อนข้าตาบอด ชาตินี้จึงเลือกกอดอ๋องทรราช

"ชาติก่อนข้าโง่งมจนตัวตาย ชาตินี้... ข้าจะเหยียบย่ำพวกเจ้าให้จมดิน และขอเดินเข้าหากรงเล็บของพยัคฆ์ร้ายด้วยตัวเอง!"
.
.
‘เสิ่นชิงเกอ’ ทุ่มเทสติปัญญาและทรัพย์สินทั้งหมดเพื่อผลักดันคู่หมั้นให้เป็นขุนนางใหญ่ ทว่าในคืนวิวาห์ นางกลับถูกเขาร่วมมือกับน้องสาวต่างมารดาวางยาพิษ หักแขนขา และเผาทั้งเป็นเพื่อฮุบสมบัติ!
ก่อนสิ้นลมหายใจ... คนเดียวที่บุกฝ่าทะเลเพลิงเข้ามาโอบกอดร่างที่แหลกเหลวของนาง และหลั่งน้ำตาให้แก่นาง คือ ‘เซียวจิ่วเย่’ (ชินอ๋อง) อ๋องปีศาจผู้บัญชาการกองทัพพยัคฆ์ทมิฬ บุรุษที่นางหวาดกลัวและหลีกหนีมาตลอดชีวิต
เมื่อสวรรค์เมตตาให้นางลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งในวัย 18 ปี ก่อนโศกนาฏกรรมทั้งหมดจะเริ่มต้นขึ้น
ชิงเกอจึงสาบานว่าจะกระชากหน้ากากดอกบัวขาว ฉีกหน้าชายชั่วให้ย่อยยับคามือ
และเพื่ออำนาจที่เด็ดขาด... คราวนี้ นางจะขอเป็นฝ่ายใช้มารยา ยั่วยวนอ๋องปีศาจผู้นั้นเอง!
ทว่าเรื่องราวกลับไม่เป็นอย่างที่คิด...
อ๋องปีศาจที่ใครๆ ต่างหวาดกลัวว่าโหดเหี้ยมอำมหิต เหตุใดพออยู่สองต่อสองถึงได้กลายเป็น 'พยัคฆ์คลั่งรัก' ที่เอาแต่หึงหวงและตามใจนางไปเสียทุกเรื่องเล่า!
"ท่านอ๋อง... หม่อมฉันเพิ่งจะจัดการพวกสวะมา เหนื่อยเหลือเกินเพคะ" นางออดอ้อนพลางซบลงบนแผงอกกว้าง
ชายหนุ่มผู้เกรียงไกรรวบเอวบางเข้ามากอดแน่น นัยน์ตาทอประกายเร่าร้อน "เช่นนั้น... ให้สามีคนนี้ ช่วย ‘ปรนนิบัติ’ เจ้าบนเตียงให้หายเหนื่อยดีหรือไม่ ชิงเกอของข้า"