Icon Close

มือปราบสะท้านสิบทิศ ตอน คืนความสุขให้สังคม เล่ม ๒ (จบ)

มือปราบสะท้านสิบทิศ ตอน คืนความสุขให้สังคม เล่ม ๒ (จบ)
สำนักพิมพ์singkornbangkok
5.00
Icon RatingIcon RatingIcon RatingIcon RatingIcon Rating
1 Rating
File type
pdf, epub
วันที่วางขาย
13 ธันวาคม 2560
ความยาว
329 หน้า (≈ 58,052 คำ)
ราคาปก
200 บาท (ประหยัด 48%)
มือปราบสะท้านสิบทิศ ตอน คืนความสุขให้สังคม เล่ม ๒ (จบ)
มือปราบสะท้านสิบทิศ ตอน คืนความสุขให้สังคม เล่ม ๒ (จบ)
5.00
Icon RatingIcon RatingIcon RatingIcon RatingIcon Rating
1 Rating
เมื่อมีกลุ่มคนรวมตัวกันก่อความไม่สงบ สร้างสถานการณ์ และสร้างความปั่นป่วนให้เกิดขึ้นบนผืนแผ่นดิน เพราะขัดแย้งในเรื่องของความคิดที่เห็นต่าง ทางหน่วยเหนือจึงส่งหน่วยงานของตนเองมาเพื่อคืนความสุขให้กับแผ่นดิน
ฝ่ายตำรวจจึงส่งมือปราบพระกาฬ นำโดยพล.ต.ท.สงคราม ยามอุทิศ ผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ เจ้าแห่งตำนานมือปราบสิบแผ่นดินอันลือลั่นในอดีตเมื่อยี่สิบปีก่อนโน้น และมีสโลแกนที่ดังกึกก้องไปทั้งสิบทิศนั่นก็คือ...
จะไม่รีดไถให้สิ้นคิด จะพิชิตโจรจัญไรไม่หวั่นไหว
จะรักษาเกียรติตำรวจให้เกริกไกร จะคุ้มภัยให้ประชาได้อยู่เย็น
พร้อมด้วย พล.ต.ต.เอกรัตน์ รัตนา ผู้บังคับการตำรวจภูธรเวียงชัย มือปราบหน้าหยก ลูกศิษย์มือปราบสิบแผ่นดินรุ่นที่หนึ่ง ผู้มีสโลแกนว่า...
คนมีทรัพย์หนึ่ง คนมีสมัครพรรคพวกหนึ่งและคนมีบารมีหนึ่ง มีคดีความต้องติดคุก ไม่มีอภิสิทธิ์ใดๆทั้งสิ้น!
พ.ต.อ.แดน นรชน ผู้กำกับการสถานีตำรวจเพียงเดือน มือปราบสิบห้าอันตราย ลูกศิษย์มือปราบสิบแผ่นดินรุ่นที่สอง เจ้าของสโลแกนอันลือลั่นคือ
ข้าจะพิทักษ์ และรับใช้ประชาชน ข้าจะอดทนต่อความลำบาก ข้าจะไม่มักมากในลาภผล ข้าจะมุ่งบำเพ็ญตนให้เป็นประโยชน์ต่อสังคม
และ พ.ต.ท.ภุชงค์ นาคราช สวป.ผาดิน มือปราบสะท้านแผ่นดิน ผู้ซึ่งเดินตามแนวทางของ พ.ต.อ.แดน และยึดถือมือปราบสิบแผ่นดินเป็นแม่แบบอย่างเคร่งครัด มีสโลแกนอันอบอุ่นต่อมวลชนคือ...
หลับเถิดประชา ข้าจะคุ้มภัย
กลุ่มมือปราบพระกาฬจะใช้วิธีการใด เพื่อลดความขัดแย้ง และคืนความสุขให้แผ่นดินในครั้งนี้
แฟนพันธุ์แท้ของ “สิงขร” ต้องไม่พลาดผลงานเรื่องเยี่ยม ที่ได้บรรจงสรรค์สร้างนิยายน้ำดี ซึ่งเกิดขึ้นจริงบนโลกใบนี้ รับรองว่า...สนุกครบทุกรส จนคุณวางไม่ลงอย่างแน่นอนใน “มือปราบสะท้านสิบทิศ ตอนคืนความสุขให้สังคม” ซึ่งเป็นอีกภาคหนึ่งของ มือปราบสิบแผ่นดินที่โด่งดังและเป็นที่ชื่นชอบ ครองใจท่านผู้อ่านมาแล้วครับ
ตัวอย่างบางตอน
ด.ต.นภา เดชกำแหงและ จ.ส.ต.ชูชาติ ผ่องศรี ซึ่งอยู่ในชุดหน่วยปราบปรามสีดำสนิท กลืนกับความมืด ดักซุ่มอยู่บนมุมแฟลตที่พักตำรวจโรงพักกองเมืองซึ่งเป็นมุมมืดนอนซุกตัวได้แค่สองคนเท่านั้น ทั้งสองแอบขึ้นมากบดานตั้งแต่ตะวันเริ่มลับแสง โดยเปลี่ยนกันงีบ ซึ่งก็ไม่มีอะไรเคลื่อนไหวที่หน้าบ้านพักของ พ.ต.ท.เทวา
"ดาบภา นี่ตีห้ากว่าแล้วนะทำไมไม่มีการเคลื่อนไหวอะไรเลย"
จ.ส.ต.ชูชาติกระซิบบอกรุ่นพี่
"นั่นนะสิ หรือเป้าหมายมีการเปลี่ยนแปลงเพราะเราซุ่มดูมาทั้งคืนแล้ว มีแต่เงียบไม่ไหวติงใดๆทั้งสิ้น" ด.ต.นภาว่า
"ผมว่าคงไม่เปลี่ยนแปลงอะไร เพราะผู้กองอินทิราเข้าคลุกวงในการข่าวไม่พลาดแน่ แต่ว่าจะเวลาเท่าไหร่เท่านั้น "จ.ส.ต.ชูชาติมั่นใจ
"เฮ้อ...นี่ก็ตีห้าครึ่งกว่าๆเข้าไปแล้ว" ด.ต.นภาถอนใจเบาๆ
"ดาบภา พูดถึงรองเทวา ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าเป็นมือปราบยาเสพติดดังยุคนี้ได้โล่ได้เกียรติบัตรมากมายจากหลายสถาบัน กลับค้ายาบ้าเสียเอง"จ่ารุ่นน้องตั้งข้อสังเกต
ดาบรุ่นพี่รีบบอก..."เลี้ยงช้างก็ต้องกินขี้ช้าง"
"โบราณเปรียบไว้ดีนะ ทำไมท่านมือปราบสิบแผ่นดินไม่เช็คบิลเสียคืนนี้เลยล่ะดาบภา"
"เฮ่ย...ท่านจะรวบทีเดียวเลย "
"หมายความว่า..."
"ถูกต้องแล้วชาติ...พยาธิเล็กพยาธิใหญ่ของวงการตำรวจจะถูกรูดทิ้งคราวเดียวกันหมดหลายตัว ถ้าให้ข้าพูดอย่างหยาบๆก็คือไอ้ข้าราชการเลวชาติกลุ่มนี้ มันคือโจรในเครื่องแบบที่จะต้องถูกท่านมือปราบสิบแผ่นดินถีบเข้าซังเตจนหมด"
"ดาบภา ผมอยากเห็นวันนั้นมาถึงจริงๆ จะต้องสะท้านวงการตำรวจเรานะ"
"ฮื่อ ข้าร่วมงานกับท่านแดน ท่านภุชงค์ ปราบข้าราชการชั่วดังสะท้านเมืองหลายครั้งหลายคดี มันก็ไม่หมดสักที ข้าราชการชั่วพวกนี้โดยเฉพาะตัวใหญ่ๆ มีเงินสดเก็บไว้ที่บ้านเป็นสิบๆล้าน เพราะเอาเข้าแบงก์ไม่ได้ เป็นเงินที่ใช้ตำแหน่งหน้าที่เบียดบังทั้งนั้น ท่านมือปราบสิบแผ่นดินเกลียดข้าราชการชั่วพวกนี้"
"ท่านขึ้นเหนือคราวนี้ ข้าราชการชั่วที่เป็นวัวสันหลังหวะคงผวาไปตามๆกันนะดาบภา"
ด.ต.นภาพยักหน้าในความมืด...
"แน่นอน...ข้าราชการทำชั่วเสียแล้วบ้านเมืองก็ไม่เจริญสักที เอ็งก็เห็นรายแรกแล้วนี่ผู้การทหารของจังหวัดนี้หงายเก๋งสังเวยเป็นรายแรกปล่อยให้เมียออกเงินกู้ดอกเบี้ยโหดร้อยละยี่สิบ ยังจ้างไอ้
พวกผีนรกทวงหนี้โหดด้วย ตอนนี้ขึ้นศาลทหารไปแล้ว "
นายดาบรุ่นพี่หยุดสาธยายไปครู่หนึ่งเพื่อกวาดตามองลงไปยังเป้าหมายซึ่งก็ยังไม่มีอะไรเคลื่อนไหวอยู่ดี จึงเอ่ยต่อ...
"รายที่สองก็ผู้กำกับเลิศรัตน์ ผู้กำกับกองเมืองแห่งนี้สมรู้ร่วมคิดกับเมียผู้การทหารและเป็นที่มาของรองวสินถูกอุ้ม คิวต่อจากนั้นก็เป็นรองเทวาที่เรากำลังจับตาดูอยู่นี่ เอ็งคอยดูก็แล้วกัน รองเทวาจะล้มดังๆพร้อมลูกพี่อีกหลายคนที่อยู่เบื้องหลัง"
"อยากให้วันนั้นมาถึงไวๆจัง แผ่นดินคงจะสูงขึ้นอีกคืบกว่าๆนะ เออนี่ดาบภา...จริงหรือที่ว่าถ้าจะขึ้นเป็นผู้กำกับจะต้องเสียสามล้านห้าล้าน"จ่าชูชาติถามประเด็นสำคัญ
ดาบภาหัวเราะร่วน...
"ยิ่งกว่าจริงเสียอีกแล้วก็มีมานานแล้ว ยิ่งถ้าลงพื้นที่อู่เงินอู่ทอง สิบล้านยังน้อยไป เฮ้ยชาติ...มีรถพยาบาลแล่นมาจอดหน้าบ้านรองเทวา รีเฟอร์ใครวะ"
"รีเฟอร์คืออะไรครับดาบภา"
"ก็รถส่งคนป่วยจากที่หนึ่งไปรักษาอีกที่หนึ่งไง เขาเรียกรีเฟอร์"
REFER รีเฟอร์...คือส่งคนป่วยไปรักษาอีกแห่งหนึ่ง
"อ้อ...งั้นรองเทวาถ้าจะป่วย"
ขณะที่ทั้งสองกำลังจะสิ้นหวัง ต้องแปลกใจเมื่อมีรถโรงพยาบาลฉุกเฉินแห่งหนึ่งแล่นมาจอดที่หน้าบ้านพักของ พ.ต.ท.เทวา ตำรวจทั้งสองจึงใช้กล้องกลางคืนส่องจับดู
เป็นรถพยาบาลจริงๆ หน้ารถมีคำว่า...AMBULANCE แต่เขียนกลับเพื่อให้คนขับรถคันหน้ามองทางกระจกมองเห็นชัด ซึ่งแปลว่ารถพยาบาลหรือรถพยาบาลเคลื่อนที่ ข้างรถกลับเขียนว่า...โรงพยาบาลเชียงยืน
"ดาบภา ใครป่วย"
"นั่นสิ ข้าก็สงสัยอยู่นี่"
"ไม่ใช่รถโรงพยาบาลในจังหวัดนี้นี่ เป็นรถของโรงพยาบาลเชียงยืน จังหวัดไหน"จ.ส.ต.ชูชาติสงสัย
ด.ต.นภาตัดบท..."รายงานให้ฐานทราบเหอะ...ฐานจากดาบภา"
"จากฐาน ดาบภาเข้ามาได้"
"ขณะนี้มีรถพยาบาลเชียงยืนมาจอดที่หน้าบ้านพักรองเทวา อยากทราบว่าเป็นรถโรงพยาบาลจังหวัดไหน"
"เวียงเชียงใหญ่"
"รองเทวาถ้าจะป่วยหนักถึงขั้นให้รถมารับ สงสัยจะรีเฟอร์เข้ากรุงเทพ ทำไงดีขอทราบคำสั่ง"
"ใครป่วยก็ชั่งให้จับตาดูให้ดี"
"ทราบปฏิบัติ" ด.ต.นภารับคำสั่ง
และแล้ว...ภาพที่ตำรวจทั้งสองเห็นจากกล้องกลางคืนนั่นก็คือ รถพยาบาลเชียงยืนก็ถอยก้นเข้าจ่อประตูบ้านพัก พ.ต.ท.เทวาจนชิด แล้วตัวรถก็บังตำรวจทั้งสองเสียจนมองไม่เห็นอะไรพนักงานประจำรถพยาบาลลงจากรถสองคน ทันใดนั้น...ประตูห้องของบ้าน พ.ต.ท.เทวาก็เปิดออก ทั้งสองมองเห็นอะไรวูบวาบเท่านั้น เพราะตัวรถบัง
เดี๋ยวเดียวเท่านั้นประตูรถพยาบาลก็รีบปิด ตำรวจทั้งสองที่ซุ่มอยู่แทบจะไม่เห็นอะไรเพราะตัวรถบัง และทุกอย่างเป็นไปรวดเร็ว จากนั้นรถพยาบาลเชียงยืนก็เคลื่อนออกไป
ด.ต.นภารายงานให้ฐานปฏิบัติการทราบ และได้รับคำสั่งต่อมาคือ...
"ภารกิจเสร็จสิ้นแล้ว ให้ไปสมทบกับชุดของ พ.ต.อ.แดนเดี๋ยวนี้"
"ยังไม่เห็นเป้าหมายทำอะไรเลย"นายดาบหนุ่มแย้ง
"ไม่เห็นได้ยังไง ก็รายงานเดี๋ยวนี้ไง"
"หา ! นี่หมายความว่าพวกมัน..."
"ถูกต้องแล้วดาบภา เอเย่นต์มารับเอายาบ้าจำนวนสามแสนเม็ดจากเป้าหมายไปแล้ว ถ้าเป็นการผายลม ดาบภาก็ได้กลิ่นกรุ่นๆอยู่"
"โอพระเจ้า...นี่ใช้รถพยาบาลขนยาบ้าเชียวหรือนี่"
"ถูกต้อง ขบวนการนี้ทำได้ทั้งแหละ ผ่าท้องเด็กแล้วยัดยาบ้าส่งออกต่างประเทศพวกมันก็ทำกันมาแล้ว สมัยก่อนแดน นรชนก็เคยจับได้"
"จากดาบภา ขอทราบนามผู้พูด"
"สงครามรู้จักมั้ย"
"โธ่ท่านก็... ยิ่งกว่ารู้จักเสียอีก" ด.ต.นภาทำเสียงอ่อยๆเพราะเจอของแข็งเข้าเต็มรัก
"งั้นก็ให้ดาบภารู้ไว้ด้วยว่าเวลานี้ยาบ้าสามแสนเม็ดได้รีเฟอร์โดยรถโรงพยาบาลเชียงยืนแล้ว แต่จะไปรักษาที่สถานพยาบาลไหนนั้น ได้ให้อีกหน่วยงานหนึ่งจับตาใกล้ชิดแล้ว ถอนกำลังไปประจำการใหม่เดี๋ยวนี้"

File type
pdf, epub
วันที่วางขาย
13 ธันวาคม 2560
ความยาว
329 หน้า (≈ 58,052 คำ)
ราคาปก
200 บาท (ประหยัด 48%)
เขียนรีวิวและให้เรตติ้ง
คุณสามารถล็อกอินเพื่อแสดงความคิดเห็นได้จ้า