เกลียดนี้ที่รัก

'ดลลชา' ออร์แกไนเซอร์สาวมือทอง ผู้สลัดคราบยายแว่นเฉิ่มเชยในอดีตจนสวยแซ่บสะบัด
ต้องมาปวดหัวขั้นสุดเมื่อลูกค้าคนสำคัญคือ 'พีท ปฐวี' พระเอกหนุ่มเบอร์ต้นของวงการ!
สำหรับคนอื่นเขาคือเทพบุตรแสนดีขี้เล่น แต่สำหรับเธอ...
เขาคือไอ้เด็กจอมบูลลี่ที่สร้างปมฝังใจจนเธอต้องหนีออกจากโรงเรียน!

เจ็ดปีที่หายหน้า เขาโผล่มาพร้อมกับความหล่อ รวย และความกวนประสาทที่อัปเลเวลขึ้นสิบเท่า!
ซ้ำยังใช้สิทธิ์ความเป็นซุปตาร์ บีบบังคับมัดมือชกให้เธอรับจัดงานคอนเสิร์ตใหญ่ของเขา
เพื่อดึงเธอเข้ามาพัวพันในชีวิตอย่างแนบเนียน

ดลลชาตั้งป้อมเกลียดและพร้อมจะฟาดเขากลับทุกวินาที แต่ใครจะรู้ว่าภายใต้ท่าทีร้ายกาจกวนประสาทนั้น ซุปตาร์หนุ่มกลับซ่อนความลับบางอย่างเอาไว้...
ความลับที่ว่าเขายอมถีบตัวเองขึ้นมาอยู่จุดสูงสุด ทำงานหนักแทบตาย ก็เพื่อรอเวลาที่จะได้ทวง 'ยายแว่น' ของเขาคืน!

--------------------------------------------------

"เธอจะต้องตกหลุมรักฉันเหมือนเมื่อเจ็ดปีก่อน และครั้งนี้เธอจะไม่มีวันโผล่หัวขึ้นมาจากหลุมได้เลยตลอดชีวิต"

"ไม่มีวันนั้นหรอก เด็กน้อยหนีสัมภาษณ์มาแบบนี้ไม่มีทางอยู่ในสายตาฉัน"

"…"

"ฉันเดาอนาคตอันใกล้ของเด็กอย่างนายจะอยู่ในวงการบันเทิงได้อีกนานเท่าไร เดี๋ยวกระแสก็ดรอป เป็นพระเอกได้ไม่กี่เรื่องก็คงต้องโบกมือลา ไม่มีทางเป็นดาวเด่น เป็นที่หนึ่งเหมือนอย่างที่ขุนพลเป็นได้หรอก"

พระเอกดาวรุ่งหายใจแรง โกรธมากขึ้นเป็นสองสามเท่า

ดลลชารับรู้อารมณ์รุนแรงของเขาได้จากน้ำหนักที่กดลงมาบนเอวของเธอซึ่งทำเอาเอวแทบหัก!

ถ้าถอดเดรสดู จะต้องเจอรอยนิ้วมือของเขาบนผิวขาวๆ แน่

"งั้นเธอคอยดูละกัน คอยจับตาดูให้ดี จากนี้ฉันจะพัฒนาให้ได้มากกว่าพี่ชายของเธอ ฉันจะเป็นให้ได้มากกว่าที่เธอดูถูก เมื่อถึงวันนั้น…เธอจะต้องเป็นฝ่ายเข้ามาหาฉัน และจะไม่มีวันหนีจากเงื้อมมือฉันได้!"

-----------------------------------------------------------

"…เธอหาฉันเจอได้ยังไง"

"มันไม่ใช่ประเด็น! ประเด็นคือนายทำแบบนี้เพื่ออะไร รู้ไหมว่าคนอื่นเขาห่วงมากแค่ไหน!?"

"แล้ว ‘คนอื่น’ ที่ว่า…รวมเธอด้วยรึเปล่า"

"บ้า! ยังมีหน้ามาล้อเล่นอีก" เมื่อถูกต้อนจนมุมจึงดลลชารีบหมุนตัวแล้วก้าวออกไป แต่เขาไม่ปล่อย คว้าแขนเธอไว้อย่างเร็ว

นุ่มและน่าทะนุถนอมเป็นที่สุด แต่เขากลับไม่มีโอกาสได้ดูแลและปกป้องเจ้าของมันเลย
"ปล่อย!" ดลลชาสะดุ้ง พยายามจะดึงมือตัวเองออก แต่เขายังขืนเธอไว้

"งั้นก็บอกมาก่อนสิว่าดลห่วงพีทรึเปล่า ถ้าไม่ห่วงตามมาทำไม!"

-----------------------------------------------------------

"ดลรู้ไหม คำพูดของดลที่เอาพีชไปเทียบกับพี่ขุนในวันนั้น มันทำให้พีชกระเสือกกระสนอยากจะมีวันนี้สักแค่ไหน ตอนนั้นพีชรู้ว่าฐานะเราต่างกันมากๆ พีชจึงพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองคู่ควรกับดล พีชไปเรียนโทมา พยายามเรื่องการแสดงให้มากขึ้น พีชทำงานหนัก ทุกอย่างก็เพื่อผู้หญิงคนนี้คนเดียว"

"…"

"พีชรักดลนะ"

ดลลชารู้สึกมึนคล้ายดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์หมดไปสามสี่ขวด ทั้งที่ความจริงเธอไม่ได้แตะมันเลยสักหยด ตลอดเวลาเธอแค่สบตาและฟังผู้ชายตรงหน้าพร่ำบอกความรู้สึก

ใช่…มันเหมือนการแก้ตัว แต่แน่นอนว่ามันทำให้หัวใจเธอสั่นคลอนจนแทบจะหลุดจากอก

เขาพูดว่ารัก

ดลลชารู้สึกสับสน

เธอผลักเขาออก แต่แรงแขนช่างน้อยนิดเหลือเกิน จึงกลายเป็นว่าฝ่ามือวางพาดอยู่บนบ่าประหนึ่งลูกลิงเกาะแม่
แต่ผิวกายภายใต้เสื้อเชิ้ตตัวบางนั้นช่างร้อนผ่าวเหลือเกิน เนื้อผ้านี่ก็กระไร ทำไมถึงได้บางราวกับว่าเธอวางมือบนลงผิวเปลือยเปล่าของเขาอย่างไรอย่างนั้น




เซตเอี่ยว
- รักเหลือร้าย
- เกลียดนี้ที่รัก
- แค่เธอ