มนตราแห่งสังค

คำโปรย
มนตราแห่งโชคชะตาได้นำพาเธอข้ามกาลเวลาอันแสนยาวนานเพื่อมาพบกับเนื้อคู่ตุนาหงันผ่านทางสายเลือดแห่งความรัก ในเมื่อกลับยุคปัจจุบันไม่ได้เธอก็ต้องอยู่ที่นี่ให้ได้!

-นิยายเรื่องนี้แต่งจากจินตนาการของนักเขียนอาจมีเนื้อหาที่ไม่สมเหตุสมผลตามหลักความเป็นจริงและหลักธรรมชาติ



**ไม่ใช่นิยายอิงประวัติศาสตร์**



-ยุคสุโขทัยโบราณ-



-มีการใช้ภาษาสุโขทัยปัจจุบัน ภาษาไทยปัจจุบัน และภาษายุคสุโขทัยตามหลักศิลาจารึกผสมกัน



ปล. เดิมไรท์จะแต่งเป็นภาษาสุโขทัยล้วนๆ แต่พอลองใส่ลงไปแล้วรู้สึกว่ามันอ่านยากมาก ไรท์จึงใช้เป็นภาษากลางแทนเพื่อให้นักอ่านจะได้ไม่เสียรรถรสในการอ่านด้วย แต่ไรท์ก็อยากให้นิยายมีภาษาสุโขทัยด้วยไรท์ก็เลยแทรกไปเป็นคำๆ ไป



หวังว่าทุกคนจะชอบนะคะ^^



ตัวอย่างในตอน

"เจ้าเป็นโจรใช่ฤๅบ่ แต่งกายประหลาดนัก เจ้ามาจากเมิงใด! หากบ่เอ่ยเจ้าจักต้องไปศาลหลวงกับกู!"

"โอ๊ย เจ็บนะ ปล่อยฉันนะ! ข้าไม่ใช่โจร มาจาก มาจาก…โอ๊ย ปวดหัว ข้าจำอะไรไม่ได้"

"กูบ่เชื่อ ไปศาลหลวงกับกู!"

บัวบูชาอาศัยจังหวะที่กล้าเหม่อวิ่งไปข้างหน้าอย่างเต็มกำลัง

"กรี๊ด อย่าเข้ามานะ!"

"หนีบ่พ้นแล้วหนาแม่ตัวดี ตามกูไปที่ศาลหลวง!"