Embrace me with your songs ด้วยทำนองของภัชฌาย์

ตลอดชีวิตการทำงานของ "ตฤณกุล" มีเพียงคำว่า งาน งาน งาน และงาน

โปรแกรมเมอร์หนุ่มผู้ทุ่มเททุกลมหายใจให้กับงานจนร่างกายทรุดโทรม ใต้ตาคล้ำโหลขึ้นทุกวันยังคงไม่รู้ตัวว่าตนเองสภาพย่ำแย่ขนาดไหน ต่อให้เพื่อนสนิทเอ่ยเตือนด้วยความเป็นห่วงอย่างไรก็เอาแต่บอกว่าไหว
ทว่าช่วงหลังมานี้ ตฤณกุลมีสิ่งเยียวยาจิตใจอันเหนื่อยล้า คือเสียงร้องแสนไพเราะชวนหลงใหลของนักร้องหนุ่มคนหนึ่งในบาร์ ‘แมริโกลด์ มูน’

หลังร้องเพลงจบ ‘ภัชฌาย์’ มีโอกาสได้รู้จักกับโปรแกรมเมอร์มือฉมังผู้ดู… สุขภาพไม่ค่อยโอเคเท่าไร

ภัชฌาย์ไม่เข้าใจคนอย่างตฤณกุล ทำไมคนเราต้องทุ่มเทกับงานจนสุขภาพเสียขนาดนั้น นักร้องอย่างเขามองเพื่อนของเพื่อนคนนี้ด้วยสายตาเวทนา คนไม่รู้จักสภาพร่างกายของตนเองคนนี้…
ไป ๆ มา ๆ ภัชฌาย์กลับคิดว่าก็น่ารักดี

เมื่อโชคชะตา… ไม่สิ เป็นภัชฌาย์เองที่ชักชวนตฤณกุลให้มาอยู่ใต้ชายคาคอนโดมิเนียมเดียวกันกับตน ลอบขยับระยะห่างที่เคยมีให้ใกล้ชิดกันยิ่งขึ้น แม้แต่ผนังกั้นห้องก็ถูกนักร้องทุบทิ้ง ฉุดมือคนตัวขาวให้เข้ามาร่วมห้องกันได้สำเร็จ !

ภัชฌาย์กำลังรอเวลา…
เวลาที่จะดึงความสัมพันธ์ที่เรียกว่า ‘เพื่อนของเพื่อน’ ให้สูงขึ้น
สูงจนเรียกว่า ‘แฟน’ ได้ก็จะดีมากเลย

..........

#ด้วยทำนองของภัชฌาย์ ตอนหลัก 33 ตอน และตอนพิเศษเฉพาะอีบุ๊ก 3 ตอน