RED DESTINY ด้ายแดงแห่งรัก

ด้ายแดงแห่งโชคชะตาเส้นนี้จะเชื่อมโยงเราเอาไว้ ไม่ว่าจะอยู่ที่ใด ณ เวลาใด ด้ายแดงเส้นนี้อาจจะยืดตึง หรือ พันกัน... แต่จะไม่มีวันตัดขาดออกจากกันได้


-สปอยล์เนื้อหาบางส่วน-
---------------------------------

ตำนานรัก ด้ายแดง

"ด้ายแดงบ้าบออะไรกันเนี่ย เขียนยากฉิบ" ฉันจับมือถือคว่ำลงดังเดิมก่อนจะมองหนังสือนิยายสยองขวัญข้างตัวที่เป็นผลมาจากฝีมือของฉัน "นิยายสยองขวัญของเราเจ๋งกว่าเยอะเลย ไม่ต้องมานึกคำเลี่ยนๆ พวกนี้ด้วย"

ฉันมองหนังสืออยู่ไม่นานก็ต้องกลับมาเปิดโน้ตบุ๊คอีกครั้ง แล้วให้กำลังใจตัวเอง "แต่ถ้าไม่ทำ มีหวังกินแกลบแน่ไอ้ปูน ฟีลลิ่งจงมา จงมา จงอินกับนิยายของแกเดี๋ยวนี้ จงอิน"

ฉันสูดหายใจลึกๆ แล้วนึกถึงสิ่งที่ได้อ่านไป เอาล่ะ ฉันจะต้องถ่ายทอดออกมาให้ได้ดีที่สุด

ด้ายแดงแห่งโชคชะตาเส้นนี้จะเชื่อมโยงเราเอาไว้ ไม่ว่าจะอยู่ที่ใด ณ เวลาใด ด้ายแดงเส้นนี้อาจจะยืดตึง หรือ พันกัน... แต่จะไม่มีวันตัดขาดออกจากกันได้

---------------------------------

"นี่ยังอยู่อีกเหรอ ผมไม่ช่วยอะไรคุณทั้งนั้นไปที่ชอบๆ เถอะ"

"ฉันชอบที่นี่ ชอบคุณจะให้คุณช่วย" ฉันหันไปตอบโต้แต่ก็ต้องหันหน้าหนีเพราะมัดกล้ามที่หน้าท้องอีกแล้ว "คุณก็แค่ช่วยให้ฉันเข้าร่างได้"

"ผมจะช่วยคุณได้ยังไงผมไม่รู้จักคุณสักหน่อย"

"ฉันก็ไม่รู้จักคุณฉันยังให้คุณช่วยเลย" พอพูดไปแล้วก็รู้สึกคำพูดมันทะแม่งๆ "หมายถึงเราไม่รู้จักกัน แต่ด้ายแดงพาเรามาเจอกันเพราะฉันนั้นคุณถูกเลือกมาให้ช่วยฉัน"

"คุณเห็นของคุณอยู่คนเดียวไอ้ด้ายแดงบ้าบออะไรนั่น ผมไม่ได้เห็นมันเลยสักนิด ผมไม่เห็นเท่ากับผมไม่รับรู้"

---------------------------------

ผ่านไปราวสิบนาทีทุกอย่างก็เป็นอันเสร็จสิ้นพี่เมย์เป็นคนอาสานำน้ำที่กรวดไปรดต้นไม้เพราะเห็นว่าฉันเดินยังไม่ค่อยถนัดตอนนี้จึงเหลือแค่ฉันกับน้ำหนาวและหลวงพ่อ ฉันมองหน้าท่านแล้วเกิดรู้สึกคุ้นยังไงก็ไม่รู้

"มีอะไรเหรอพี่ปูน" หนาวกระซิบถามเมื่อเห็นฉันมีท่าทีแปลกๆ

"พี่คุ้นหน้าพระรูปนี้น่ะ" ฉันหันกลับไปกระซิบตอบน้อง

"น่าจะเป็นรูปเดียวกับตอนที่เรามาทำบุญครั้งก่อนนะคะ"

"แต่พี่ว่าพี่เคยเห็นท่านที่อื่นที่ไม่ใช่ที่นี่"

"โยม" ฉันและน้องสะดุ้งที่หลวงพ่อเอ่ยขึ้นขณะที่หลับตา ต่อมาท่านก็ค่อยๆ ลืมตามองฉัน "ต่อจากนี้ก็เป็นเรื่องของบาปบุญที่เคยทำร่วมกันมา"