สิ้นสุดทางเพื่อนเริ่มต้นทางรัก

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจนน่าตกใจ คบกันตอนเรียนมานานสี่ปี หลังเรียนจบห่างหายกันไปอีกเจ็ดปี เมื่อกลับมาเจอกันอีกครั้งไม่ถึงหกชั่วโมง สถานะระหว่างคำว่าเพื่อนก็เปลี่ยนไป ทำราวกับเพื่อนที่เลิกคบกันไปแล้วกลับมากระชับมิตรกันใหม่

มิณณ์เก็บรักษาความสาวเอาไว้มานานถึงยี่สิบแปดปี จนมาสิ้นสุดลงให้เพื่อนสนิทตัวเอง
หญิงสาวนั่งยิ้มแห้ง หัวสมองมึนงง พยายามทบทวนความทรงจำ ในขณะที่ศีรษะยังหนักอึ้งเพราะเมาค้างอยู่
ผีห่าซาตานตัวใดดลจิตใจให้เธอกับปภัชน์พากันทำลงไป

ผีตัวนั้นมีชื่อว่าเหล้า

ต่างคนต่างเมา ต่างคนต่างมีความต้องการตามธรรมชาติที่ถูกปลุกเร้าด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์
ท่ามกลางความเมาผสานกับความใคร่ ทุกอย่างจึงจบลงที่เตียง

เรื่องจริงยิ่งกว่าจริง ก็คือเธอหลับนอนกับปภัชน์ไปแล้ว

หญิงสาวสะบัดศีรษะแรง ๆ อีกครั้งเพื่อเรียกสติตัวเองให้กลับเข้าร่าง

‘จากวันนี้ไป จะมองหน้ากันติดได้ไง เธอนอนกับเพื่อนสนิทไปแล้ว ทั้งที่ไม่ใช่คนรักกัน’

แย่ไปกว่านั้น ในเวลานี้ ปภัชน์ก็จากไปเหมือนไม่เคยก้าวเข้ามาในห้องนี้

---------------------------------

"มิณณ์ เราเลิกเป็นเพื่อนกันเถอะ"

หญิงสาวรีบผุดลุกขึ้นนั่ง จากที่ง่วงนอนก็หายง่วงเป็นปลิดทิ้ง

แค่นอนด้วยกัน มันถึงกับต้องตัดเพื่อนตัดฝูงกันเลยหรือ

"ก็แล้วแต่แกเลยปูน แกไม่อยากเป็นเพื่อนกันแล้วก็ตามใจ ฉันจะไปว่าอะไรได้"

น้ำเสียงของหญิงสาวสั่นเครือเหมือนน้อยใจ

เจ็บกว่าตอนเสียตัวอีก

"สิ้นสุดทางเพื่อนแล้ว เรามาเริ่มต้นทางรักกันดีกว่า"

"อะไรนะ!"

มิณณ์สบตากับเพื่อนสนิทตัวเองแบบไม่อยากเชื่อหูตัวเองที่ได้ยินอย่างนั้น คบกันเป็นเพื่อนตอนเรียนมหาวิทยาลัยมานานถึงสี่ปี ปภัชน์ไม่มีทีท่าจะมาจีบเธอในเชิงคนรักเลยสักครั้ง เพียงแต่เป็นห่วงเป็นใยเธอมากกว่าเพื่อนคนอื่น นิสัยคล้ายคลึงกัน รสนิยมใกล้เคียงกัน จนทำให้สนิทสนมกันมากเท่านั้น

"ฉันคิดถึงแกนะมิณณ์ คิดถึงมาตลอดเจ็ดปีนั่นแหละ"

"ไม่จริงอะ แกเป็นฝ่ายตัดขาดฉัน ตัดขาดเพื่อนทุกคนก่อน แกเป็นคนเปลี่ยนไปเองนะ"

"ฉันรู้ ตอนนั้นฉันไม่มีสติ แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้ว"

ร่างสูงก้าวยาว ๆ ไปที่เตียง ทรุดตัวลงนั่งแล้วโน้มใบหน้าไปจุ๊บปากอิ่มของหญิงสาวหนึ่งที

"ปูน"

มิณณ์ช้อนสายตาขึ้นมองเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ

"คบกันนะ เรามาเริ่มต้นคบกันใหม่ แบบแฟน"

"แกไปอยู่เมืองนอกไม่ได้คบใครเป็นแฟนเลยเหรอ"

"ไม่มี"

"แกไม่ต้องมาขอคบฉันเพราะอยากจะรับผิดชอบหรอก ฉันไม่ได้เรียกร้องให้แกมารับผิดชอบอะไร เอาแค่ครั้งเดียว ก็ให้มันจบ ๆ ไป"

หญิงสาวเชื่อว่าเมื่อวานถ้าบังเอิญไม่ได้พบกัน ปภัชน์ก็คงเป็นฝ่ายไม่ติดต่อมาก่อน แต่ที่มาขอคบ คงเป็นเพราะพลาดมีอะไรกันไปแล้ว เลยอยากแสดงความรับผิดชอบเท่านั้นเอง

"ยังไม่จบหรอกมิณณ์"

-------------------------------

* นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายรักหวาน อบอุ่น ไม่มีดราม่า ไม่มีนอกกายนอกใจ พระเอกธงเขียวคลั่งรักนางเอกค่ะ

**แนะนำให้ลองโหลดตัวอย่างมาลองอ่านก่อนค่ะ

***ควรซื้อผ่าน Web / Android ราคาจะถูกกว่า Apple (iOS) ค่ะ