ชีวิตชาวประมงของจางชิงหรัน

ทะเลสีเทาคราม… กลิ่นคาวปลา… ลมเค็มพัดแรงทั้งปี ที่นี่ไม่มีไวไฟ ไม่มีห้าง ไม่มีไฟนีออนยามค่ำคืน

มีเพียงแสงตะเกียงน้ำมันกับเสียงคลื่นซัดฝั่งไม่รู้จบ


หญิงสาวจากโลกยุคใหม่ลืมตาตื่นขึ้นมา กลายเป็น “จางชิงหรัน” หญิงชาวเกาะที่ยากจนในจีนยุค 80




แล้ววันหนึ่ง…เธอก็ได้แต่งงานกับชายหนุ่มชาวประมงเงียบขรึม ผู้พูดไม่เก่ง




จากชีวิตเร่งรีบสู่วันเวลาที่เรียบง่ายจากโลกวุ่นวายสู่เสียงคลื่นและแสงดาว


บางที… ความสุขไม่ใช่การกลับบ้านแต่อาจเป็นการสร้างบ้านขึ้นมาใหม่กับใครสักคน ในหมู่บ้านชาวประมงเล็ก ๆ ริมทะเลเมืองไห่หนาน