ทะลุมิติมาเลือกคู่ให้เจ้าของร่าง เล่ม 2

สวัสดีค่ะไรต์เมฆาสีครามขาวเองค่ะ จากที่ไรต์แต่งเล่มแรกและวางขายในปี 2568 จนมาถึงตอนนี้ก็ปี 2569 แล้ว ผ่านมา 1 ปีกว่าๆ ไรต์ไม่ได้หมดไฟนะคะ แต่ด้วยพอวางมือจากเรื่องนี้ไปไรต์ก็แต่งเรื่องอื่นเพราะพล็อตผุดขึ้นมาเรื่อยๆ จนปล่อยร้างมานานเป็นปี ไรต์ก็พยายามวนกลับมาแต่งอยู่หลายครั้งนะคะ หลายครั้งจริงๆ จนในที่สุดก็แต่งเล่ม 2 จบค่ะ ส่วนเล่ม 3 เล่ม 4 นั้นหากรี๊ดที่น่ารักรอเล่ม 2 มาปีกว่าๆ ก็น่าจะต้องรอเล่ม 3 กับ 4 ปีละเล่มแล้วล่ะค่ะ หยอกๆค่ะ
ไรต์จะพยายามไม่ปล่อยร้างเกินปี 2569 นี้นะคะ เนื่องด้วยในเรื่องมีตัวละครเยอะมากๆค่ะ ไรต์ต้องสร้างเมืองเซียงซีที่มีขั้วอำนาจทั้งแปดตระกูลใหญ่คอยเกื้อกูลซึ่งกันและกันอีกทั้งยังต้องสร้างลำดับพิธีการเลือกคู่ทั้งหมด 7 รอบ จึงทำให้ต้องใช้เวลาวางโครงเรื่องของแต่ละรอบของการเลือกคู่นานหน่อยค่ะ แต่ยังไงไรต์ก็ของฝากผลงานเรื่องนี้ของไรต์ไว้ด้วยนะคะ
"ทะลุมิติมาเลือกสามีให้เจ้าของร่างเล่ม 2" ผลงานนิยายจีนทะลุมิติเรื่องแรกของ "เมฆาสีครามขาว" ที่จะพาคุณดำดิ่งสู่ความอลหม่านของโชคชะตาของฟ่านถิงถิง
เมื่อชีวิตที่พังทลายเพราะเพื่อนร่วมงานหักหลัง ฟ่านถิงถิง ได้รับโอกาสครั้งที่สองด้วยการทะลุมิติเข้าไปในร่าง กงซิ่วอิง คุณหนูรองตระกูลกง ท่ามกลางพิธีเลือกคู่ของแปดตระกูลใหญ่สุดวุ่นวาย
"ทะลุมิติมาเลือกสามีให้เจ้าของร่างเล่ม 2" เป็นการเลือกคู่รอบที่ 3 ที่เป็นช่วงสำคัญในการนัดหมายดูตัวของคุณชายและคุณหนูตระกูลใหญ่จากการวางน้ำชาเพื่อเลือกคุณชายที่ถูกใจในการดูตัว มาร่วมลุ้นกันค่ะว่าถิงถิงจะเลือกดูตัวกับคุณชายตระกูลใดบ้างและมีอุปสรรคใดที่ถิงถิงจะต้องฝ่าฝันเพื่อคุ้มครองเจ้าของร่างและมารดาของนาง เพราะการเลือกคู่คือการเดิมพันด้วยชีวิตของนางและผู้เป็นมารดาด้วยเหตุนี้ถิงถิงจะต้องเลือกคู่ครั้งนี้แทนเจ้าของร่างที่หลับใหลให้ดี

ทะลุมิติไปเลือกสามีให้เจ้าของร่างเล่ม 2
บทนำ

"ช่วย...ช่วยข้าด้วย แค่ก! เฮือก!" เสียงแผ่วเบาเคล้าเสียงสำลักน้ำแว่วมาตามลม ทำเอาคนขับรถม้าตระกูลเหมาชะลอความเร็วลงทันที เขาหันมองไปยังลำธารข้างทางก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นศีรษะของสตรีนางหนึ่งค่อยๆ จมหายลงไปใต้ผืนน้ำ
"คุณชาย เหมือนมีคนตกน้ำขอรับ" อี้เฉิงรีบเปิดม่านรถม้าออกมามอง แต่ผิวน้ำยามนี้กลับนิ่งสงบไม่มีแม้ระลอกคลื่น
"เจ้าตาฝาดไปหรือไม่"
"ไม่ขอรับ คราแรกข้าน้อยได้ยินเสียงสตรีร้องขอความช่วยเหลือ พอหันไปมองก็เห็นเส้นผมสยายอยู่กลางน้ำแล้วจมหายไปจุดนั้นขอรับ" คนขับรถม้ารีบชี้มือไปทางจุดที่เห็นเส้นผมของสตรีสยายอยู่เมื่อครู่ก่อนนางจะจมดิ่งลงไป
อี้เฉิงฉุกคิดถึงรถม้าตระกูลหลี่ที่เพิ่งสวนไปทันที เวลานี้ต้องเป็นรถม้าของคุณหนูจางสวนออกจากทางเส้นนี้ไม่ใช่รถม้าของตระกูลหลี่ เขาไม่รอช้ารีบวิ่งตรงไปยังริมสะพาน
"เจ้าเห็นนางจมลงจุดใด"
"ตรงนั้นขอรับ" คนขับรถม้าที่ยืนยันหนักแน่นด้วยเชื่อว่าตนนั้นตาไม่ฝาดแน่นอน
อี้เฉิงสลัดเสื้อคลุมตัวนอกออกแล้วกระโดดลงสู่แม่น้ำดังตูม ใจเขาห่วงว่าหากเกิดเรื่องร้ายกับจางซูฮวาขึ้นมาจริงๆ คงเป็นเรื่องใหญ่ แต่เมื่อดำดิ่งลงไปใต้ผืนน้ำอันเย็นๆ เขากลับไม่เห็นผู้ใด
"ไม่เห็นมีผู้ใดเลย" หมิ่นเจี๋ยจึงส่ายหน้าแล้วร้องตะโกนไปทันที
"ข้างหน้าคุณชายอีกหน่อยขอรับ" อี้เฉิงรีบว่ายดำลงไปอีกครั้งด้วยความร้อนใจ แต่กลับไม่เจอสิ่งใดอยู่ในน้ำเลย
"เฮือก!" เขาจึงผุดขึ้นมาเหนือผิวน้ำเผื่อหอบอากาศเข้าปอดแล้วดำลงไปอีกครั้งแล้วดำกลับลงไป ทันใดนั้นเขากลับเห็นร่างสตรีนางหนึ่งถูกมัดมือมัดเท้าพันธนาการด้วยเชือกแน่นหนาผมเผ้าสยายจนมองไม่เห็นว่านางเป็นผู้ใดกันแน่
อี้เฉิงรีบว่ายเข้าไปคว้าข้อมือของนางไว้ แต่เมื่อดึงร่างนั้นเข้ามาใกล้พลันสายตาเขาก็ต้องเบิกกว้างด้วยความตระหนก นี่ไม่ใช่คุณหนูจาง แต่คือ...