เดิมพันรักชะตารามิล

"ก่อนอายุยี่สิบห้า มึงจักตายตกอย่างทรมาน หากอยากอยู่รอดปลอดภัย ก็คลานเข้ามากราบตักกู!"

ขาล รามิล ราวินทร์ ศรีชัยภูมิ อายุ 29 ปี ส่วนสูง 193 เซนติเมตร น้ำหนัก 91 กิโลกรัม

ใบหน้าหล่อเหลาคมคายดูน่าเกรงขาม ดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยวสีดำสนิท จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากหยัก กรามคมชัด คางเหลี่ยมคมสัน รูปร่างสูงใหญ่ กำยำ ไหล่กว้างอกผายน่าซุกซบ เอวคอดกำลังดี กล้ามเนื้อแน่นกระชับได้สัดส่วน ผิวสีแทนน่าหลงใหล ผมสีดำสนิทยุ่งเล็กน้อยดูเท่เข้ากับรูปหน้าได้อย่างลงตัว
น้ำหนาว ลัลน์มุกตา อัศวโชติ อายุ 24 ปี ส่วนสูง 158 เซนติเมตร น้ำหนัก 43 กิโลกรัม

ใบหน้ารูปไข่งดงาม แก้มป่องนิด ๆ ดวงตากลมโตสีดำสนิทหวานซึ้งชวนหลงใหล คิ้วเรียวบาง จมูกเชิดได้รูปรับกับริมฝีปากอิ่มเอิบสีชมพูระเรื่อ คางแหลมได้รูป รูปร่างอรชรอ้อนแอ้น เอวคอดกิ่วน่าโอบกอด ผมสีไวน์แดงยาวสลวยดุจม่านไหม ผิวพรรณขาวผ่องดุจหิมะ

...

แต่คราวนี้อันดับของเขาดันตกลงไปเรื่อย ๆ รถคันของเขาพุ่งเข้าโค้งตามลายเส้นแต่ดันเร็วเกินไปจนไม่อาจควบคุมรถของตัวเองได้ ล้อหน้าสะบัดเพียงเสี้ยววินาที รถทั้งคันสั่นสะเทือนก่อนจะเสียสมดุล แล้วทุกอย่างเกิดเร็วกว่าที่คิด ร่างหนาถูกเหวี่ยงออกจากตัวรถเหมือนโลกทั้งใบหมุนคว้าง ถ้าพลาดไม่ใช่แค่ล้ม...แต่มันพังทั้งหมดแน่!

อุบัติเหตุครั้งนั้นถูกรายงานข่าวจากสำนักข่าวดังหลายแห่งทั้งในและต่างประเทศ พร้อมกับแฟนคลับที่ติดตามอาการอย่างใกล้ชิด ไม่กี่เดือนต่อมา รามิล ราวินทร์ ตัดสินใจกลับไปพักฟื้นร่างกายของตัวเองที่บ้านเกิด

...

"มึงคิดว่าจักหนีกูพ้นรึ" น้ำเสียงเย็นยะเยือกแฝงความขุ่นแค้นดังขึ้นข้างใบหู ทำให้คนตัวเล็กขนลุกขนพอง เธอกลืนน้ำลายลงคอหลายครั้งทว่าความรู้สึกนี้ทำเอาเธอไม่กล้าขยับหนีไปไหนเลยด้วยซ้ำ

การที่เธอถูกดวงวิญญาณอาฆาตเช่นนี้ หรือจะจริงอย่างที่หมอธรรมคนนั้นบอก ว่าวิญญาณตนนี้คงจะเป็นเวรกรรมที่เธอเคยก่อเมื่อชาติก่อน พอถึงฆาตเธอต้องตายตอนอายุ 25 ปี หากแต่มีเพียงผู้เดียวที่สามารถช่วยเธอจากผีร้ายได้..

"จักตายตกอย่างทรมาน จักอยู่รอดปลอดภัย ชีวิตมึงขึ้นอยู่กับผู้นั้นแต่เพียงผู้เดียว"

...

"คือว่าคืนนี้ฉันขอรบกวนหน่อยนะคะ ว่าแต่คุณชื่ออะไรเหรอ ฉันชื่อน้ำหนาวนะคะ วันก่อนที่คุณให้ตะกรุดฉันมา ฉันก็ไม่ฝันร้ายอีกเลย"

"ถ้าคนไม่สนิทเขาจะเรียกว่ารามิล" คำพูดของชายหนุ่มเบื้องหน้าไม่สื่อถึงความรู้สึกใด ๆ ทั้งสิ้น

...

"กูขอสาปแช่งพวกมึง ไม่ว่าจักเวียนว่ายเกิดในภพชาติใด ขออย่าได้มีสุขให้ชีวิตมีแต่ความฉิบหาย หากมีลูกมีหลานก็ให้ตายตกอย่างทรมาน โดนไม้เสียบตายเหมือนอย่างกู" น้ำเสียงแหลมสาปแช่งจนเธอทนไม่ไหวยกมือทั้งสองข้างขึ้นปิดหู เสียงนั้นยังคงดังก้องในหูนางส่ายหน้าเบา ๆ เหมือนพยายามปฏิเสธสิ่งที่ได้ยิน

"นะพุทธังปิด นะธัมมังปิด นะสังฆังปิด พระเจ้าแผงฤทธิ์ ปิดนะพุทธัง ปิดนะธัมมัง ปิดนะสังฆัง นะพุทธังผิด นะธัมมังผิด นะสังฆังผิด อิตินะผิด...ฯ"

###

[Trigger Warning]

*นิยายเรื่องนี้สร้างขึ้นจากจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน -เนื้อหามีฉากร่วมรักทางเพศ -consent, มีความรุนแรง, มีเรื่องความเชื่อขึ้นอยู่กับวิจารณญาณ, มีคำหยาบ-*

***ไม่มีการนอกกายนอกใจ***

*สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537

ของ galaxy peach แต่เพียงผู้เดียว ห้ามคัดลอกหรือดัดแปลงโดยเด็ดขาด*