วันเวลารักคุณ

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ! เมื่อสาวโสดอยากลองเป็นสายมู ระบุสเปกขอเนื้อคู่แบบจัดเต็ม และแล้วองค์พระคงช่วยเติมเนื้อคู่ให้ โลกจึงเหวี่ยงมาเจอผู้ชายคนนั้นอีกครั้งภายใน 3 วัน

--------------
"พรุ่งนี้เราจะเจอกันที่ไหนดีครับ"
ภูมิระพีถามยิ้ม ๆ
"ถ้าพระเจ้าลงโทษเรา คงได้เจอกันอีกแน่นอนค่ะ"
"ทำไมการที่เราได้พบกันอีก ต้องเป็นเพราะพระเจ้าลงโทษด้วยล่ะ"
"ก็มันบังเอิญเจอแบบไม่น่าจะบังเอิญได้ไงคะ หรือจะเป็นเพราะอะไรดีคะ" วันเวลาเอียงคอถามยิ้ม ๆ
"เป็นเพราะพรหมลิขิตได้ไหมครับ"
ภูมิระพีถามเสียงทุ้มนุ่มแต่หนักแน่น เขาถามเหมือนไม่ได้ต้องการคำตอบ แต่ถามเหมือนอยากบอกความในใจ
"ห๊ะ อย่างนั้นเลยเหรอคะ"
วันเวลาถามออกไป ทั้งที่ในใจก็สั่นและหวั่นไหว
"ผมไม่กล้าคิดอย่างนั้นกับคนที่ผมไม่รู้ว่าโสดหรือเปล่าหรอกครับ"
โยนหินถามทาง อยากหลอกถามแต่อ้อมไปยะลาก่อนจะวกกลับมาที่ชลบุรี
ก็อยากรู้นั่นแหละ แค่ไว้เชิงนิดหน่อย กลัวเสียหน้าถ้าหญิงสาวบอกเขาว่าแต่งงานแล้ว
อยากรู้แต่ไม่อยากถาม
"สองก็ไม่กล้าคิดอย่างนั้น กับคนที่แต่งงานมีลูกมีเมียแล้วเหมือนกันค่ะ"
"ใครครับ หวังว่าคงไม่ได้หมายถึงผม"
ยังอีก ยังอ้อมโลกกันต่อไป อยากถามตรง ๆ แต่ก็ยังปากแข็ง
"คุณกำลังคิดอย่างที่สองคิดอยู่ใช่ไหมคะ"
เป็นหญิงสาวที่อดทนไม่ได้ ทั้งที่ได้ค้นหาข้อมูลเขามาแล้วจากสื่อโซเชียล เธอค้นหาไม่พบว่า เขาออกงานคู่กับภรรยาหรือหญิงสาวที่เป็นคนรักเลยแม้แต่ข่าวเดียว
"ผมยังไม่ได้แต่งงาน"
วันเวลาเลิกคิ้วสูง คำตอบของเขายังคงกำกวม
ไม่ได้แต่งงาน ไม่ได้แปลว่าเขาโสด เขาอาจจะมีคนรัก แต่ยังไม่แต่งงานก็เป็นได้
ทั้งฐานะ รูปร่างหน้าตาและหน้าที่การงาน ไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะครองตัวเป็นโสดอยู่ ดูแล้วอายุก็มากกว่าเธอเกือบสิบปี
"สองก็ยังไม่ได้แต่งงานค่ะ"
ในเมื่อเขาเปิดมาแค่ครึ่งเดียว เธอก็ตอบกลับไปแค่ครึ่งเดียว ไม่ได้คาดหวังอะไรจากคนที่บังเอิญมาเจอกันแค่สามครั้ง
เป็นแค่คนรู้จักกัน เขาไม่ได้จีบ มันเร็วเกินไปที่จะคิดว่าสายตาที่เขามองสบมา มันมีความหมายอะไรมากไปกว่านั้น
"ดีใจที่ได้รู้จักกันนะครับสอง ถ้าเราบังเอิญเจอกันที่ไหนอีก ทักได้นะครับ"
วันเวลาใจเต้นแรงขึ้นมาจนกลัวผู้ชายตรงหน้าจะได้ยินเสียงเต้นของหัวใจ ที่มันแทบจะทะลุออกมานอกอก
เกิดอะไรขึ้นกับก้อนเนื้อในโพรงอกของเธอ มันไม่ใช่ความประหม่าหรือตื่นเต้น แต่มันคือความรู้สึกที่อธิบายเป็นคำพูดไม่ถูก
"ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะคุณพี"
"เรียกพี่พีก็ได้นะครับ เรียกคุณดูเหมือนคุยกับลูกค้ายังไงไม่รู้"
"เรียกได้หรือคะ เราไม่ได้สนิทกันขนาดที่สองจะเรียกคุณอย่างนั้นนะคะ"
หญิงสาวคิดแค่ว่าต้องให้เกียรติเขา ไม่ใช่ไปตีซี้ทำตัวสนิทสนมกับเขา
"เรียกได้เลย เรียกสิ เอาเป็นว่าพี่จะแทนตัวเองว่าพี่ สองเรียกพี่พีได้เลยครับ ตามนี้นะ"
ดวงตากลมโตเบิกกว้างเล็กน้อย ฉายแววดีใจ ก่อนจะเรียกชื่อเขาเบา ๆ
"ค่ะ พี่พี"
แม่เจ้า! ถ้าอัญชลิกามีญาณสัมผัส นางคงกรี๊ดจนเธอหูแตกแน่นอน ที่เห็นเธออ่อยผู้ชายมากกว่าเดิมอีกสิบเปอร์เซ็นต์
แล้วที่กำลังคุยกันอยู่นี้เรียกว่าอ่อยได้ไหมนะ เขาโสดจริงหรือเปล่าเธอยังไม่รู้เลย เขาชอบเธอหรือไม่ ก็ไม่แน่ใจ
แค่สายตาอบอุ่นกับคำพูดอ่อนโยน ไม่ได้แปลว่าเขามีใจหรือมีอะไรมากกว่านั้นเลยจริง ๆ
เขาอาจจะพบปะพูดคุยกับผู้หญิงด้วยท่าทีแบบนี้เป็นเรื่องปกติของนักธุรกิจก็ได้
เธออย่าหวั่นไหวประเจิดประเจ้อสิ
วันเวลาหลุดยิ้มกับตัวเอง
"เรียกพี่พีแล้วขำเหรอ"
"มันกระดากปากยังไงไม่รู้ค่ะ มันไม่ชิน" ถึงตอนนี้วันเวลารู้สึกประหม่าขึ้นมาจนก้าวขาไม่ออก
ภูมิระพีทำท่าจะพูดอะไรต่อ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร และเดินผละออกไปก่อน แต่แล้วก็หันกลับมาหาเธออีกครั้ง พร้อมกับคำพูดที่เป็นคำตอบในสิ่งที่เธออยากรู้
"พี่ยังโสดสนิท ถ้าสองยังโสดเหมือนกัน พี่ขอคอนแทคเราได้ไหมครับ"
"..."
วันเวลากรีดร้องอยู่ในใจ องค์พระที่เธอไปไหว้ขอ ไปดลจิตดลใจอะไรเขาหรือเปล่า หรือกำลังเล่นตลกอะไรสักอย่าง
หรือเป็นเพราะเธอดันทะลึ่ง ไปขอโดยระบุสเปกแบบผู้ชายคนที่กำลังยืนมองหน้าเธออยู่ในตอนนี้

-------------------------------

* นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายรักหวาน อบอุ่น ไม่มีดราม่า ไม่มีนอกกายนอกใจ พระเอกธงเขียวคลั่งรักนางเอกค่ะ

**แนะนำให้ลองโหลดตัวอย่างมาลองอ่านก่อนค่ะ

***ควรซื้อผ่าน Web / Android ราคาจะถูกกว่า Apple (iOS) ค่ะ