จะไม่เลิกรัก

หากอยู่ไปแล้วไม่เห็นค่า ก็อย่าเสียเวลามีกันอยู่ในชีวิตอีกเลย!

โปรย....
"คืนนี้ให้ผมชดเชยที่ผิดนัดคุณนะ"

"คุณจะชดเชยยังไงเหรอคะ?"

"ทำให้คุณมีความสุขที่สุดไง"

"รินไม่ต้องการ การชดเชยของคุณ"

"โกหก คุณต้องการผมจะตาย ร่างกายคุณไม่ปฏิเสธผมเลย" ปราบดาว่าเสียงเย็นพร้อมกับแนบริมฝีปากหยักพรมจูบไปทั่วลำคอระหง ฝ่ามือหนายังลูบไล้ไปทั่วทุกตารางนิ้วของเรือนร่างบาง

"รินเกลียดคุณ"

"แต่ผมรักคุณที่สุด" เขาไม่คิดสนใจกับคำต่อขานนั้น คบเป็นแฟนกันมาตั้งกี่ปีทำไมจะไม่รู้นิสัยใจคอ หากร่างกายเธอยังตอบสนองเขาแบบนี้ ความกรุ่นโกรธในใจคงเบาบางลงได้ไม่ยาก

"อย่าโกรธผมเลยนะคนดี คุณก็รู้ว่าสำหรับผมแล้ว คุณสำคัญที่สุด"
เหมือนปราบดาจะรู้จุดอ่อน ว่าหากเขาเอ่ยคำขอโทษในยามนี้เธอจะยอมรับมันแต่โดยดีไม่มีเงื่อนไข ทุกครั้งที่มีเรื่องทะเลาะหรือหมางใจ เขาจะใช้เซ็กซ์ที่ร้อนแรงทำให้เธอหายโกรธได้ตลอด

ผู้ชายคนนี้ร้ายกาจจนเกินจะบรรยาย…

กี่ปีมาแล้วนะที่ผู้ชายคนนี้ก้าวเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเธอ

ปราบดาดูเปลี่ยนไปจากวันแรกมาก จากหนุ่มน้อยวัยใสเฟรชชี่ปีหนึ่งในวันนั้นกลายเป็นชายหนุ่มที่ภูมิฐานมั่นคงด้วยหน้าที่ฐานะการงานที่ดี จากที่เคยมีเวลาให้อย่างเต็มเปี่ยม ยามนี้สองเราแทบจะไม่มีเวลาให้กันเลย
ทุกอย่างเปลี่ยนไปตามกาลเวลาหมด....

ไม่สิ! มีอยู่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย ก็คือเซ็กซ์เร่าร้อนของเขายังไงล่ะ

มันคงเป็นเพียงอย่างเดียวกระมังที่เขานั้นเสมอต้นเสมอปลายมาตลอด