ปักหลักหัวใจไว้ที่คุณ

คนอะไรหล่อเป็นบ้า อยากโดนจับข้อหาขโมยหัวใจชะมัด!

เมื่อชะเอมเรียนจบจากรุงเทพ พ่อกำนันเรืองยศจึงให้กลับมาช่วยงานที่บ้าน
ทว่าดันมาเสียอาการตอนได้เห็นหน้าผู้บ่าวคนหล่อ
ผู้บ่าวตำรวจหล่อเกิ๊น ตรงสเป็กต้านไม่ไหว
ตกหลุมรักโครมเบ้อเร่อ...หลุมลึกมากปืนขึ้นไม่ได้ หาทางออกไม่เจอ!
นั่นคนหรือรูปปั้นกันแน่ ทำไมเป๊ะได้ขนาดนี้
ส่วนสูงและหุ่นล่ำอย่างกับนายแบบ ผิวพรรณก็สะอาดสะอ้านสุด ๆ
ใบหน้าคมหล่อเหลาทำเอาคนมองเกือบหยุดหายใจไปชั่วขณะ
"พ่ออยากมีลูกเขยหรือยังจ๊ะ"
"ยัง"
"ถ้าได้ลูกเขยเป็นตำรวจเอาไหม"
"ไม่"
"โอเค เอมจะจีบสารวัตรมาให้พ่อให้ได้"
ชายร่างท้วมหันขวับไปมองหน้าลูกสาว ที่เขาตอบไม่เมื่อกี้ไม่ได้เข้าสมองบ้างเลยหรือไง ทำไมถึงได้ลงท้ายมาตรงกันข้ามกับคำตอบของตน
.............................................
"เอมอยากเอากาแฟมาแลกกับใจของสารวัตร"
ชนิศาเอามือป้องปากหัวเราะคิกคัก แล้วคนที่ต้องกระดากเขินอายกลับเป็นเขมวัฒน์เสียเอง เพราะคนที่มาติดต่อราชการต่างพากันมองมาพร้อมกับอมยิ้ม
"ได้ป่ะคะ สินบนข้อนี้ต้องติดคุกกี่ปี" ชนิศาถามต่อ แต่ทว่าเขมวัฒน์ก็ไม่ได้เอ่ยตอบอะไร
ด้านปกรณ์นั้นแทบอยากจะแทรกแผ่นดินมุดหนี หากพ่อกำนันรู้เข้าได้โดนตีก้นลายแน่!
"กลับบ้านไปได้แล้วชะเอม เดี๋ยวก็จับติดคุกจริง ๆ ซะนี่" จ่าแป้นสงสารผู้บังคับบัญชาที่ทำสีหน้าไม่ถูก เพราะโดนชนิศามาขายขนมจีบให้โต้ง ๆ ถึงบนโรงพักช่วยแก้สถานการณ์ให้
"ถ้าไม่ติดคุกก็ขอติดอยู่ในใจได้ไหมคะ" ชนิศาลดระดับเสียงลงมา เพราะกลัวว่าถ้าสารวัตรอายคนมากกว่านี้ แล้วเขาจะเป็นฝ่ายเอ่ยปากไล่เสียเอง
"ไม่ได้ครับ" เขมวัฒน์ตอบกลับเสียงเรียบ ก่อนจะเดินผ่านชนิศาไปโดยที่ไม่ได้รับกาแฟที่เธอตั้งใจซื้อมาให้
หญิงสาวมองแก้วที่ถืออยู่ในมือหน้างอง้ำ ทำท่าอยากจะหลั่งน้ำตาออกมากับท่าทีเฉยเมยของพ่อหนุ่มสุดหล่อ แต่นั่นก็เป็นแค่การแสดงเฉย ๆ หรอก
มือเรียววางแก้วลงบนโต๊ะ หยิบหลอดขึ้นมาเสียบแล้วยกกาแฟดูด ท่าทางสดชื่นกว่าเดิมเสียอีกด้วยซ้ำ
นี่แค่เริ่มต้นนะ จากนี้ไปจะรุกให้หนักกว่าเดิมเลยคอยดู!
.................................
อ่านเอาฮาม่วนจอยนะคะ เป็นนิยายขายขำ
ไม่ได้มีสาระหรือปมหนัก ๆ อะไร เน้นเสียงฮาอย่างเดียว
อ่านเรื่องนี้ไม่ต้องเตรียมทิชชูไว้ซับน้ำตา เตรียมแค่ไม้มะยมไว้ตีก้นยัยชะเอมก็พอค่ะ