โอบรักความสุขของหัวใจ

คำโปรย

ภูวเดชไม่ใช่ผู้ชายที่พูดคำว่ารักพร่ำเพรื่อ เขาไม่เคยซื้อดอกไม้ ไม่เคยส่งข้อความหวาน และไม่เคยสัญญาอะไรยิ่งใหญ่ แต่เขากลับบ้านตรงเวลาทุกวัน จำได้ว่าอชิรญาไม่ชอบกาแฟขม รู้ว่าเธอชอบนอนตะแคงขวาและจะดึงเธอเข้ามากอดทุกครั้งที่เธอเผลอขยับหนีตอนหลับ

สำหรับคนอื่น เขาอาจเป็นนักธุรกิจที่เข้าถึงยาก เย็นชา และตัดสินใจเด็ดขาดแต่สำหรับอชิรญา…ผู้ชายคนนี้คืออ้อมแขนที่ปลอดภัยที่สุดในโลก

ใครบางคนเคยถามเธอว่า"ชีวิตคู่มันไม่จืดเหรอ ถ้าไม่มีคำหวานเลย"

อชิรญาแค่ยิ้มเพราะเธอรู้ดีว่า ความรักไม่จำเป็นต้องเสียงดังบางครั้งมันก็อยู่ในมือที่จับเธอแน่นเวลาเดินข้ามถนน อยู่ในสายตาที่มองหาเธอเป็นคนแรก

...แต่เมื่อวันหนึ่ง เมื่อข่าวลือพยายามสั่นคลอน เมื่ออดีตของใครบางคนเดินกลับมา และเมื่อโลกภายนอกไม่เคยหยุดทดสอบความมั่นคงของหัวใจ ความเชื่อมั่นจะยังพอให้คนทั้งคู่จับมือเดินไปด้วยกันต่อไหม