ท่านประธานคะเราหย่ากันเถอะ

คำโปรย

เขาเคยคิดว่า…การมีบ้าน เงินทอง และสถานะภรรยา คือสิ่งที่ผู้หญิงคนหนึ่งควรพอใจ แต่สำหรับ "ญาณิดา" สิ่งที่เธอต้องการจากสามีไม่เคยใช่ความหรูหรา ไม่ใช่อำนาจ ไม่ใช่ชื่อเสียงของตระกูลใหญ่ หากเป็นเพียงการถูกมองเห็นในฐานะคนรักคนหนึ่ง

ตลอดห้าปีของการแต่งงาน "ปกรณัม" เลือกบริษัทเหนือเธอครั้งแล้วครั้งเล่า เลือกภาพลักษณ์เหนือความจริง เลือกเชื่อหลักฐานที่ถูกจัดฉากมากกว่าคำพูดของภรรยา และในวันที่เธอถูกใส่ร้าย สูญเสียพ่อ ถูกทำร้ายจนเกือบเสียลูก เขาจึงเพิ่งรู้ว่า ผู้หญิงที่เขามองข้ามมาตลอด กำลังจะเดินออกจากชีวิตเขาไปจริง ๆ

เด็กชายตัวน้อยที่เกิดจากคืนแห่งความสิ้นหวัง กลายเป็นโซ่เส้นสุดท้ายที่ผูกหัวใจของคนสองคนไว้ด้วยกัน แต่ญาณิดาไม่ต้องการกลับไปเป็นภรรยาที่อดทนเงียบอีกต่อไป

เมื่อความลับในอดีตเปิดเผยว่าอาณาจักรธุรกิจของเขาอาจสร้างขึ้นบนเถ้าถ่านของครอบครัวเธอ ปกรณัมจึงต้องเลือกระหว่างปกป้องชื่อเสียงตระกูล หรือยอมเผชิญความจริงเพื่อผู้หญิงที่เขาเคยทำร้ายจนหมดหัวใจ

ครั้งหนึ่ง เธอถอดแหวนแล้วพูดด้วยน้ำตาที่แห้งเหือดว่า…"ท่านประธานคะ เราหย่ากันเถอะค่ะ"
และครั้งนี้ หากเขาอยากได้เธอกลับคืนมา เขาต้องไม่ใช้เงิน ไม่ใช้อำนาจ ไม่ใช้คำว่ารักมารั้งเธอไว้
แต่ต้องเรียนรู้ให้ได้ว่า…การรักใครสักคน ไม่ใช่การครอบครอง หากคือการฟังให้เป็น ก่อนวันที่คนคนนั้นจะไม่อยากพูดอะไรอีกเลย